COLUMNS

Waar blijven de Sobieski hotels?

7941-waar-blijven-de-sobieski-hotels
(Door Ronald Sörensen)

Eén van de redenen waarom veel Britten voor een Brexit hebben gekozen is de komst van meer dan een half miljoen Polen naar hun eilandenrijk. Pools is de tweede taal in de UK. De band tussen Polen en Engeland is ouder en hechter dan gedacht, maar niet alle Britten weten c.q. waarderen dat klaarblijkelijk.

Op mijn negende jaar kwam bij ons in de straat een Poolse familie wonen. Wij vonden de naam op het naambordje heel vreemd, maar de charme van de twee Poolse meisjes deed de scepsis snel verdwijnen. Onze ouders raakten bevriend, wat mij in de bevoorrechte positie bracht de oudste dochter Olga regelmatig van nabij mee te mogen maken. De eerste keer dat ik haar hand mocht vasthouden, voel ik nu nog.

Ze kwamen uit Breda en we hoorden, dat de vader van Olga na de oorlog in de stad, die hij met zijn kameraden had bevrijd, was blijven hangen. Terugkeer naar Polen werd door twee zaken tegen gehouden: De liefde voor een Nederlands meisje en het communisme in zijn vaderland.

Toen al behept met een grote belangstelling voor de tweede wereldoorlog hoorde ik “spannende” verhalen van man tegen man gevechten tijdens de inval van Polen door nazi Duitsland en de invasie van Normandië. Hij was in bijna zes jaar strijd slechts één keer gewond geraakt in juni 1944 toen een vrachtauto over zijn voet reed.

De rol van de tienduizenden heldhaftige Polen hebben gespeeld bij de bevrijding van ons continent, is altijd onderbelicht gebleven. Ze waren na de capitulatie van Polen uit angst voor zowel de Duitsers als de Russen, via Slowakije en Hongarije naar Frankrijk en later Engeland gevlucht, van waaruit ze strijd tegen de nazi’s bleven voortzetten.

Toen de partij, die ik ooit in de senaat vertegenwoordigde, met een “Polen-meldpunt” kwam, was ik daar om sentimentele redenen dan ook - zonder resultaat - op tegen.

Polen drinken veel wist ik uit ervaring. In 1981 ben ik op vakantie geweest in het toen nog communistische Polen. Zelden heb ik zoveel dronkenlappen over straat zien zwalken als daar. Het meest opvallende was het feit, dat vrijwel niemand zich er aan ergerde en rustig kletsend langs een laveloze figuur liep of wankelende mensen voorzichtig ontweek. De beheerder van één van de spaarzame campings legde uit wat de oorzaak was: Brandspiritus bestond uit pure alcohol en de kosten waren nihil. Om de dagelijkse uitzichtloosheid, die het leven in een communistische staat met zich mee bracht te ontvluchten, kocht men in de staatswinkels limonade en mengde dat met spiritus. De communisten hadden liever dronken dan ontevreden mensen in hun heilstaat.

Kinderen die zijn opgegroeid in een land waar alcohol de enige ontsnapping was, hebben die gewoonte dus ook na de ommekeer gewoon aangehouden. Het moet er dus uitgroeien en het feit dat de laatste tijd steeds minder klachten te horen zijn doet vermoeden, dat het inderdaad aan het veranderen is. Misschien is het dagelijks leven in West Europa wel een louterend voorbeeld.

Daarbij hebben Polen nog een ander historisch feit op hun conto dat hen extra recht geeft op onze consideratie en begrip. In 1683 was het de Poolse koning Jan III Sobieski, die het Ottomaanse leger - dat eeuwenlang Oost Europa had geteisterd - definitief wist te verslaan voor de poorten van Wenen en zo West Europa behoedde voor een humanitaire en culturele catastrofe. Aan hem is het te danken dat de schitterende kathedralen en kloosters in West Europa nog steeds in volle glorie staan! Eigenlijk moeten we iedere keer als we in zo’n godshuis zijn een kaarsje voor koning Jan III branden. We kunnen ook onze dank tonen door de Polenhotels in ons land zijn familienaam te geven.

Mijn voorstel om dat te doen met een hotel in Vreewijk is ooit afgewezen, maar toen had Erdogan nog geen vaste grond in ons land verworven en ons nog niet als nazaten van nazi’s afgeschilderd. Dat is nu anders, dus niet meer praten over Polenhotels, maar over Sobieski hotels. Dat doet de Polen, die pal hebben gestaan voor onze beschaving, recht.

Fotootje boven is een standbeeld van Jan III Sobieski.

Deze column verscheen ook op Dagblad010.

Lees verder

Waar blijven de dolle Mina`s uit mijn ti

7936-waar-blijven-de-dolle-mina-s-uit-mijn-tijd
(Door Ronald Sörensen)
Waar blijven de dolle Mina`s uit mijn tijd? Wat mij opvalt is dat de drammers, die ons verleden willen veranderen nimm[...]

Jim, Kim en het Grote Beeld

7925-jim-kim-en-het-grote-beeld
(Door Henk Weltevreden)
Mister Ri, onze gids, geeft zachte duwtjes in mijn rug, alsof hij me wil sturen. Hij fluistert: ‘Go, go’. [...]

Wachten op de Nederlandse Trump?

7920-wachten-op-de-nederlandse-trump
(Door Ronald Sörensen)
Toen Trump gekozen werd, was ik één van de weinigen die openlijk zijn vreugde toonde. Die vreugde had twee oorzake[...]

Wat voorbij lijkt is opnieuw begonnen.

7912-wat-voorbij-lijkt-is-opnieuw-begonnen
(Door Marcella Deen)
Wat ik als heel bijzonder heb ervaren bij het afscheid nemen van Jim Postma is dat de beleving voelde als een feestj[...]

Op pad met Jim

7908-op-pad-met-jim
(Door Rinus Vuik)
Jim leerde ik kennen tijdens de wisseling van de Stadsdichter Rotterdam in 2010 in de Bibliotheek Rotterdam. Zijn par[...]

Grollen van een beer.

7906-grollen-van-een-beer
(Door Alek Dabrowski)
Ter nagedachtenis aan Jim Postma Jim Postma is niet meer. Hij behoorde tot een van de monumenten uit het Rotterd[...]

Jim Postma 1948-2019: Man met Eigenschap

7905-jim-postma-1948-2019-man-met-eigenschappen
(Door Ronald Glasbergen)
Ergens in de nacht van zondag op maandag 11 februari overleed Jim Postma. Op een paar dagen na was hij eenenzeventig.[...]

Jim Postma: te kort een vriend

7904-jim-postma-te-kort-een-vriend
(Door Ronald Sörensen)
Omdat ik mijn ergernis over één van de redacteuren van Jims Rotterdam Vandaag & Morgen niet onder stoelen en banken[...]

Geel en storm op de Erasmusbrug

7896-geel-en-storm-op-de-erasmusbrug
(Door Ronald Sörensen)
Zaterdag 11.330 Storm op de zacht schommelende Erasmusbrug: Een schitterend gezicht. Grauwe lucht, schuimkopjes op he[...]

Waarom hebben we waterschappen?

7876-waarom-hebben-we-waterschappen
(Door Ronald Sörensen)
Als ik een tenniswedstrijd volg, dan moet ik vaak aan de waterschappen denken. Niet omdat de wateroverlast op tennisv[...]

Social media

KOPSTOOT

De geschiedenis van water



The history of water

‘The history of water’
has never been written

Until today

The history of water
is now being written
by a small fountain
at the end of Henszlemann Imre utca,
in the city of Budapest,
Hungary

- with bright blue water from the Danube

And what a page-turner it is!

(Piccalilly)


  • Nieuw

  • Reacties