Gevalletje asymetrische discriminatie

6991-gevalletje-asymetrische-discriminatie (Door Ronald Sörensen)

Joram van Klaveren heeft tijdens zijn studie stage gelopen ten burele van Leefbaar Rotterdam. Na het afronden van zijn studie werd hij docent op een gymnasium in Almere en behield zijn belangstelling voor politiek. Vanuit de VVD stapte hij over naar de PVV. Eerst als medewerker en later als tweede kamerlid.

De beruchte: “Wilt u minder Marokkanen” uitspraak van Wilders ging hem te ver en hij verliet zijn fractie. Hij behield zijn zetel zich daarbij beroepend op Wilders, die dat een decennium daarvoor ook gedaan had, toen hij uit de VVD stapte.

Nu is kiezen voor de PVV altijd een hachelijke zaak. Ik heb het weleens vergeleken met de manier waarop men vroeger wezels ving. Ze stopten een muis in een fles en de wezel, die de muis wilde pakken, merkte in de fles dat hij er niet meer uit kwam.

Je kiest voor de tweede partij van ons land, maar daarna ben je persona non grata; slechts enkele van de oud PVV kamerleden hebben een reguliere baan gevonden.

Van Klaveren wilde zijn oude beroep van docent weer oppakken en begon aan een stage. Maar zie, protest uit de school en vanuit de omgeving van de school. Ik herken het maar al te goed.

In 1979 kwam een einde aan het bewind van de Cambodjaan Pol Pot.

Hij veranderde zijn land in een hel op aarde met zijn pogingen om het een agrarisch communistische staat te maken. Nadat hij uit zijn macht was gezet bemerkte een verbijsterde wereld, welk drama zich had afgespeeld. Waarschijnlijk 20% van de bevolking was bezweken onder executies, verhongering, verwaarlozing of bezweken onder dwangarbeid. Nu zou men verwachten dat mensen, die openlijk achter deze man gestaan hadden en die zijn manier van politiek bedrijven een voorbeeld voor de wereld zagen zich kapot schaamden en openlijk hun excuses zouden aanbieden. Vergeet het maar, nimmer zijn ze naar Canossa gegaan, maar ondertussen wezen ze wel schaamteloos naar anderen!

Het is prof Pels, die in zijn boek : -De geest van Fortuyn-, de term asymetrische discriminatie introduceerde. Hij beschreef het merkwaardige verschijnsel, dat mensen die hun hele leven gekozen hadden voor een democratisch stelsel en die openlijk hadden gesympathiseerd met Fortuyn werden gedemoniseerd en beschuldigd van ondemocratische sympathieën, terwijl mensen die hun hele leven het ondemocratische communisme in al haar gruwelijke geledingen hadden gepropageerd schouderophalend weer juichend aan een andere politieke carrière konden beginnen.

Ik moest er aan denken toen ik over de bezwaren tegen Joram las. Ik ken een voormalig openlijk bewonderaar van Pol Pot. Hij is voorzitter van de VO Onderwijsraad en adviseert onze regering.

Het kan verkeren!

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties