Napoleon politicus van het jaar

6896-napoleon-politicus-van-het-jaar (Door Ronald Sörensen)

Vrijdagavond jongstleden besloot een wc-eend jury, dat Napoleon (noot 1) de politicus van het jaar is geworden.

Enkele jaren geleden (noot 2) werd ik gebeld door een mevrouw van het stadhuis. Ze feliciteerde me en vervolgde met de mededeling dat ik genomineerd was voor de prijs: “politicus van het jaar.” Ik liet het even tot me doordringen en zei toen dat ik niet mee wilde doen. Ze begreep het niet echt en herhaalde haar mededeling. “U heeft me niet begrepen, maar ik bedank voor de eer” antwoordde ik. Het volgende “waarom?” negeerde ik, omdat ik een vriendelijke vrouw niet graag bruuskeer. “Ik schrijf er wel een stukje over dat u kunt lezen op de site van LR” zei ik. Uiteindelijk deed ik dat een paar jaar later. (noot 3)

Het is erg opvallend dat die beste politici voornamelijk uit de linkse hoek komen. Opvallend, tot men de jury’s bekijkt en dan wordt het duidelijk. Ik heb mijn mening over de lokale pers en hun berichtgeving over al eerder de revue laten passeren dus wil nu niet in herhaling vallen, maar over het algemeen valt het samen te vatten in de zin: ”Alles van Leefbaar Rotterdam is slecht, dus alles wat tegen Leefbaar is, is goed”(noot 4)

De eerste winnaars van de PvhJ-prijs waren zonder uitzondering belijdende leden van de linkse kerk. Op een gegeven moment ging dat zo opvallen dat ik de Leonard Geluk wethouder van het CDA in de wandelgangen feliciteerde. “Waarmee” vroeg hij. “Jij wordt de volgende politicus van het jaar, want zelfs je linkse vrienden krijgen door dat die verkiezingen uit eigen kring een beetje te veel van het goede wordt. Het is tijd voor een niet linkse winnaar en jij bent daarvoor de aangewezen kandidaat.” Een jaar later kwam hij bij me langs en vroeg of ik zijn lottoformulier wilde invullen.

Slechts één keer werd een lid van LR winnaar , terwijl wij – daar is vriend en vijand het over eens – 15 jaar de politiek hebben gedomineerd. Om Maarten Struijvenberg konden ze echt niet heen. (noot 5)

Dit jaar dus Napoleon van de dierenpartij. Laat ik vooropstellen dat de PvdD een merkwaardig politiek monstrum is. Opgericht door 7e dag adventisten (noot 6) die begrepen dat binnen GL geen verkiesbare plek voor hen te bereiken viel. Inhoudelijk en gevoelsmatig dus 100% GL, maar net een tikkeltje sympathieker. Ook omdat hun fractievoorzitter m.i. de aantrekkelijkste vrouw van de 2e Kamer is. Kortom Napoleon - te licht bevonden door de SP - sprong met succes in het gat. Wat zijn nu zijn verdiensten om nu PvhJ te worden ?

Ik lees het stukje in het RD van afgelopen zaterdag.

Hij staat onverkiesbaar, omdat hij naar Italië wil emigreren, maar sinds hij deze geweldige (sic) prijs heeft ontvangen, is hij gaan twijfelen: “Hij is nog niet klaar met de politiek.” Niet echt standvastig dus en is hij wel eerlijk? Hij staat laatste op de kieslijst, maar wil toch blijven als hij een wc-eend prijs krijgt. Is hier geen intern conflict aan vooraf gegaan?

Zijn verdiensten volgens het RD (die zijn 100% pro Napoleon)

Citaat: “Hij maakt met zijn Rotterdamse tongval stampij voor tien!

Hoera! Daar gaat het politiek natuurlijk helemaal om: Stampij maken, rotzooi trappen, spreken onmogelijk maken: Kortom niet begrijpen, dat je slechts één van de vijfenveertig bent.

Daarna volgen enkele minieme resultaten zoals het aankaarten van het aantal doodgereden dieren op de Vaanweg; wat ‘r tegen gedaan wordt, schijnt verder niet van belang. Maar zijn grootste wapenfeit behaalde hij laatst nog: Hij accepteerde niet dat de raadsleden van LR een Nederlands en Rotterdams vlaggetje op hun raadsbanken zetten. Geweldig : Dieren haten onze vlaggen natuurlijk.

Nee dan verdien je de PvhJ prijs wel van een “onafhankelijke” jury.

In mijn perceptie hebben de dieren en hun liefhebbers in onze stad een enorme slechte vertegenwoordiger gehad, die uitsluitend en tevergeefs voor eigen “rood” succes ging en die vergeten is te scoren voor open goal. Wethouder en lijsttrekker Eerdmans van LR is namelijk fervent voorvechter van dierenrechten (noot 7) Met een beetje souplesse had de vertegenwoordiger van de dieren een heleboel kunnen bewerkstelligen, want in eigen kring werd de wethouder niet altijd gesteund. Maak het hem dan moeilijk met door het linkse blok gesteunde diervriendelijke moties! Het politieke mes snijdt aan twee kanten: Goed voor de dieren en politiek slecht voor de opponent. Maar zover denkt de PvhJ niet. Hij maakt liever stampei en ventileert zijn hekel aan de nationale driekleur.

De vorige PvhJ was de aanhanger van een Middeleeuwse slavenhandelaar, die op een receptie zo onvriendelijk was zijn rigide opvattingen aan “gasten” op te dringen en nu dit!

Afschaffen die handel!


Noot 1. http://www.leefbaarrotterdam.nl/index.php/lr/comments/napoleon_in_de_raad

Noot 2. Ik schrijf niet welk jaar. Is een beetje sneu voor de winnaar van dat jaar.

Noot 3.
http://www.leefbaarrotterdam.nl/index.php/lr/comments/politicus_van_het_jaar

Noot 4.De gemoedstoestand waar zo’n zin uit voortkomt heet ook wel paranoia.

Noot 5.
http://www.leefbaarrotterdam.nl/index.php/lr/comments/leefbaar_stomverbaasd_over_uitlatingen_kriens

http://www.leefbaarrotterdam.nl/index.php/lr/comments/struijvenberg_is_rotterdamse_politicus_van_het_jaar

Noot 6. https://nl.wikipedia.org/wiki/Zevendedagsadventisten

Let op prominente leden!

Noot 7. Ik was er bij toen hij woest werd op een visser, die een gevangen visje naar een geduldig wachtende kat wierp.

Hans Roodenburg :
Het wordt zo langzamerhand tijd - vanwege de vele prijzen die er te verdienen zijn - om te stoppen met dit eerbetoon. Ik noem maar iets in Rotterdam: Persprijs Rotterdam, sportprijzen Rotterdam, Havenman/-vrouw van het Jaar, enz. enz. Allemaal mensen die 'gewoon' hun werk goed moeten doen. Dat is het belangrijkste! Voor mij als dagbladjournalist was er ooit de prijs voor de dagbladjournalistiek. Die heeft Geert-Jan Laan en zijn partner Rien (inmiddels overleden) bij Het Vrije Volk gewonnen. Dat was in de tijd dat prijzen nog wat voorstelden.

maandag 11 dec 2017

Jeroen Waardenburg. :
Een poos geleden hoorde wij een goede bekende( de man ten diepste zeer vredelievend) zeggen tijdens een gezellig samenzijn; de politieke jongens en meiden aan de hoogste boom in het Zuiderpark..............tja voor hen die zelf nadenken kunnen wij ons er iets bij voorstellen.

Politicus van het jaar wat een gotspe.

maandag 11 dec 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties