De twee vrienden van Christeen Keeler

6883-de-twee-vrienden-van-christeen-keeler (Door Geert-Jan Laan)

Het onlangs overleden voormalig model Christine Keeler bracht met twee amoreuze relaties in 1963 het conservatieve Britse kabinet ten val. Zij had een verhouding met de Britse minister Profumo van Defensie, maar deelde ook de sponde met een hoge diplomaat op de ambassade van de Sovjet Unie. De Britse geheime dienst wist dat deze man een spion was. Op het hoogtepunpunt van de koude oorlog een doodzonde.

Rond die tijd woonde en studeerde ik in Londen en kreeg dus als twinigjarige student de effecten mee van de dreun die de onthulling veroorzaakte. Die zondag was het feest op Speakers Corner. De hoek van Hydepark waar iedereen mag zeggen wat hij of zij wil. Een spreker behandelde de oprukkende aandacht voor sex in zijn land. ''Kijk maar naar de namen van onze provincies. Essex, Wessex en Middlesex.” Hij ontvouwde de voorpagina van het Britse schandaalblad News of the World waarop een bijna naaktfoto van Christine Keeler groot was afgedrukt.”En de provincie Londen, nu bijgenaamd Excessieve sex.”

Christine Keeler heeft haar hele leven nog aardig verdiend aan het schandaal. De Britse schandaalpers betaalt graag en veel voor dit soort opzienbarende onthullingen. Zij had ook een vriendin genaamd Mandy Rice-Davis, die zich in dezelfde kringen bewoog. Een voormalige collega ontmoette deze dame ooit in een nachtclub in Tel Aviv. De ontmoeting liep uit tot de volgende ochtend waardoor hij zijn reeds geboekte terugreis met Swiss Air miste. Dat vliegtuig stortte neer, maar hij leefde nog lang en soms gelukkig.

Zoals hij samenvatte:”Soms heb je geluk bij een ongeluk.”

Foto: Christine Keeler door Lewis Morley uit 1963 (Bron: Engelse Wikipedia).

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Geert-Jan Laan

Geert-Jan Laan (1943, Delfzijl) is mede-oprichter van de nieuwe weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen.
Laan begon zijn journalistieke carrière bij Het Vrije Volk en het Rotterdams Parool, werkte van 1970 tot 1975 als sociaal economisch redacteur bij Het Vrije Volk en bedreef tussen 1975 en 1982 samen met Rien Robijns onderzoeksjournalistiek, o.a. naar Lockheed/Northrop, OGEM, etc. Ze wonnen de persprijs 1980 en publiceerden samen vijf boeken.

Daarna werkte Laan tot 1990 als plaatsvervangend hoofdredacteur/directeur van Het Vrije Volk te Rotterdam. Via zijn eigen PR- en journalistiek productiebureau deed hij in 1991 ,in opdracht van Robert Maxwel, onderzoek naar de eerste Nederlandse tabloid.

Hij was tot 2003 hoofdredacteur van Nieuwsblad/Dagblad van het Noorden en was onder meer voorzitter van het Nederlands Persmuseum te Amsterdam. Tevens was hij voorzitter van de Commissie Dag van de Persvrijheid.

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties