Kees Korbijn in memoriam

6732-kees-korbijn-in-memoriam (Door Jos Valster)

Op 9 oktober aanstaande is het vijf jaar geleden dat bekend Rotterdams muzikant Kees Korbijn in onze stad is overleden. Collega-muzikant Jos Valster, thans woonachtig in Frankrijk werpt een terugblik in de tijd toen hij en Korbijn in Rotterdam en daarbuiten samen optraden. Foto: Een ernstig kijkende Kees Korbijn. Zie hieronder voor grotere foto. (Foto: Wim de Boek.)

Het was vroeg in de morgen toen ik Wim de Boek oppikte om naar een schnabbel in Beverwaard te gaan. In mijn, toen nog niet door de gemeente weggesaneerde volkswagen Westfalia camper, die naast vervoertuig ook mijn kleedkamer en pauze-hok was. pikte ik hem op bij metrostation Capelse brug vanwaar we ietwat slaperig naar Beverwaard snelden. Nu moet ik zeggen dat ik daar in het verleden regelmatig op de meeste rare momenten moest spelen.

Zo herinner ik mij een paar ochtenden om 8 uur een ondernemersontbijt waarbij Frenk van Meeteren en ik ietwat slaperig stonden te spelen teneinde de vertering van het gebodene te bevorderen. Nu ging het om een kapsalon, de eigenaresse, een pronte vrouw die fraai scheel keek,een lieverd die ons direkt vertroetelde. Na een paar kopjes koffie en een heimelijk neutje waren we aanwezig. Op het laatste moment kon een van mijn muziekanten niet en kon ik nog met wat geluk mijn kameraad Ebred Reijnen, violist van het RPhO, te pakken krijgen om mee te komen spelen.

Foto: Hier spelen (links) wijlen Ger ‘Sax’ van Voorden en Jos Valster samen in café Dizzy op 23 november 2014 onder de titel ‘Let the good times roll.’ Het ging hier om een eerbetoon aan wijlen (2011) jazzcat Richard Coppieters. (Foto: Wim de Boek.)

Na aankomst legde ik mijn toeters in een hoek en vlak voor ik moest beginnen zat ik gehurkt in een hoekje mijn klarinetje uit te pakken en probeerde of tie het wel deed. Dat doe ik altijd met een rare riedel, maar in die riedel zitten alle plekkies waar het fout kan gaan en ik weet precies waar ik iets moet herstellen. Ja je wordt er handig in.

Terwijl ik daar zat verdween plotseling het licht doordat zich een lange Magere Hein over mij heen boog en mij voor uitslover uitmaakte. Nou gebeurt dat wel vaker, daar kijk ik niet van op, maar deze krasse grijsaard stond zo te grinniken dat ik er zelf ook lol in kreeg. Zeg speel je dadelijk een paar moppies mee? Vroeg hij me.

Foto: Kees Korbijn op de voorgrond samen met zijn band ‘De Uitslovers’ in verzorgingstehuis Antonius in 2007. De Uitslovers zijn Jos Valster, Evert Willemslijn op bas en Marcel Koster, accordeon. (Foto: Wim de Boek.)

Ja hoor, zei ik direct, doen we wel effe. Gewoon wat standards waar ik een nederlandse tekst op heb gemaakt, zei hij toen. Ik weet niet meer wie ik toen bij me had, ik geloof Cok van Vuuren en Evert Willemstijn. Nou we hebben ons helemaal gek gelachen, de gozer had de meest humoristische teksten met een waanzinnige diepgang gemaakt. Klein voorbeeld: ‘ it had to be you’ werd bij hem: ‘in bed is ze moe’ maar met daarna een zeer gedegen goed geschreven tekst.

Op dat moment werd Kees Korbijn en de uitslovers geboren. En daarmee een vriendschap die nog lang zou voortbestaan. Kees was een vriend die net zo snel dacht en kon associëren als ik. Als we ergens naar toe reden om te spelen waren de kwinkslagen niet van de lucht.

Op de meest rare locaties speelden we, zo herinner ik me een bruin kroegie op het Noordereiland, we deden veel duo optredens, en ik dacht gelijk daar worden we na 5 minuten uitgedragen. Nou na 5 minuten stond Kees met zijn gitaar en ik met mijn klarinet, het was te klein voor mijn tenorsaks, achter de bar te loeien en de hele kroeg stond op zijn kop. Hij zette de situatie met veel gemak naar zijn hand.

Kees was niet alleen een zeer goede muzikant, hij was ook een zeer goede vriend met een luisterend oor. Niet alleen voor muziek. Uren konden we ergens over bomen, ook muzikanten die alleen maar mee kwamen schnabbelen en nooit iets terug gaven gingen over de tong, daar had hij ook, net als ik, vreselijk de schurft aan.

Foto: Een ernstig kijkende Kees Korbijn tijdens de opname van zijn lied over ‘De Brandgrens’. Naast talloze andere liederen maakte hij er ook een over bekend Rotterdams café Melief Bender aan de Oude Binnenweg onder de titel: ‘Met zijn allen naar Melief’. (Foto: Wim de Boek.)

Hoewel ik al redelijk gepokt en gemazelt ben in het artiestenvak, heeft Kees me voor veel valkuilen behoed. Samen met de onvolprezen Connie Pieters, actrice die Tom Manders uitkoos om met hem en Mini en Maxi (en nog wat anderen) in Rotjeknor op het Schouwburgplein iets moois neer te zetten. En met Wim de Boek, onze onvolprezen radiomaker, kunstenaar, fotograaf, bedenker en innemer, heb ik een leuke en imposante tour rond verzorgings- en bejaardentehuizen gehouden. Ja, beste mensen, het is bijkans niet te geloven, maar in die tijd was er nog geld om onze oudjes wat cultuur te laten snuiven, tegenwoordig zijn ze al blij met een mariakaakje geloof ik, alle potjes zijn weggesaneerd en waarschijnlijk via vertrekpremies in de zakken van de vertrekkende bestuurders verdwenen.

Roland Vonk, vriend Vonk, een man met visie en muziekoren, zorgde ervoor dat Kees iedere zondag op de radio kwam met een liedje waarin de actualiteit op de hak werd genomen. Geoefende luisteraars zullen daar mijn toeters en tweede en derde stemmen ook nog in herkennen, wat een plezier daar op zijn zoldertje in zijn studiootje.

Foto: Hier staat Jos Valster met zijn saxofoon bij de onthulling van het straatnaambord van Cor Vaandrager. In het midden wijlen Frans Vogel en links van hem (in het blauw) Hansje de Reuver. (Foto: Rinus Vuik)

Kees kreeg je bijna niet kwaad, alleen onrecht kon hem behoorlijk op de kast krijgen met als resultaat een vlammende tekst. Ik herrinner me ook nog een optreden in het Riddertje, de toenmalige kroeg van Martien Jonkers waar ik regelmatig herrie kwam maken met mij toeters, waarbij de mensen absoluut niet luisterden naar de sublieme teksten van Kees, die na drie liedjes zei: Jos jongen dit is niks voor mij, kom we gaan. Hij stapte op en liep de kroeg uit het snoer nog in zijn gitaar die ik er nog net kon uittrekken voor de versterker viel, stapte op zijn motor en reed vol gas naar huis naar Truus zijn onvolprezen vrouw.

Foto: Detail van de gitaar spelende Kees Korbijn. (Foto: Wim de Boek)

Ik heb met veel muzikanten gespeeld waar ik veel van geleerd heb. Kees staat boven aan in het lijstje, gevolgd door andere helaas overleden collega’s zoals Mathews Tony Scott en Herman Schmink. Het lijstje wordt iedere keer langer. Tot mijn grote verdriet staat ook Ger van Voorden er nu op, we zouden samen een bandje beginnen, afijn c’est la fucking vie.

Kees, gozer, we zullen je nooit vergeten.

Foto: Kees Korbijn kijkt hier naar zijn tekst over ‘De Brandgrens.’ (Foto: Wim de Boek)

Mike Winkelman :
Heb hem leren kennen bij Radio Ridderkerk , waar hij op woensdag uitzendingen maakte Blik op de week van Kees Korbijn .
op mijn website leeft hij voort.
Hij is een groot gemist https://youtu.be/FgHYLAPGN_Q
Groet Mike Winkelman www.vergetenartiesten.nl

maandag 09 okt 2017

Rinus Vuik :
Mooi geschreven herinneringen Jos, met inderdaad prachtige foto's van Wim,
een kameleon met veel talenten!

zaterdag 23 sep 2017

Jan Tak :
De man was in zijn vak een genie Hans en ik blijf het nog steeds vreemd vinden dat hij buiten R.dam nooit is door gebroken. Krijg het idee dat het van hem ook niet zo nodig moest, lol een borreltje en met zijn Truus in een klein Vreewijks huisie het was zijn lust en leven.

Overigens ik schrijf Radio Star 1960, maak daar maar 1970 van :-)

Liedje van Kees

https://www.youtube.com/watch?v=bHwbxJcB8lI

zaterdag 23 sep 2017

jim postma :
Ja, Hans, maar nooit er VOOR!

zaterdag 23 sep 2017

Hans Roodenburg :
Het leven gaat zo nu en dan niet over rozen Jan! Ik stond ook achter het Asoosjale Orkest.

zaterdag 23 sep 2017

Jan Tak :
Godv.......... kom ik even thuis, kijk voor het slapen gaan nog even op deze site en heb vervolgens een uur naar het plafond liggen kijken.

Eerst dat kl.te verhaal over ons voorportaal en nu de herinneringen aan Kees. Leerde hem kennen zo rond 1960 bij de her-opening van Radio Star op de Vierambachtstraat bij Radio Star, toen vierden ze daar nog feest, kocht gelijk zijn plaat van het Asoosjale Orkest en heb hem daarna altijd gevolgd.

Tja Kees is met zijn gitaar in de straten op de Kaap begonnen, spelen voor een stuivertje, met ui ja :-) Vele nummers kan ik nog meezingen tenminste als ik wat op heb natuurlijk, ook het genoemde "In bed is ze moe"

We zullen hier eens een paar linkjes plaatsen tenslotte is het oeuvre van Kees nog steeds actueel. Helaas kan ik het "In bed is ze moe" niet zo snel vinden dwz niet door Kees gezongen, wel een opname van een voor mij onbekende zanger. In ieder geval een man met een Rotterdams timbre.

https://app.box.com/s/jh10ylduey31aqj5sdkp

zaterdag 23 sep 2017

Janie Vleghaar :
Heel goed geschreven Jos, mooi omlijst met de foto,s van de Boek.Ik zelf heb met veel plezier gewerkt met Kees radio televisie e.a Hoe mooi zou het zijn om een soort programma temaken (eerbetoon) aan Kees (zoals de Oase bar) maar dan net iets anders zou prima passen voor op de kaap.Deze man is een ode waardig. Geweldig tekstdichter, goede performer en een heel goed mens.

vrijdag 22 sep 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Feyenoord, even slikken


Feyenoord kon in de Kuip,

Ook PEC-Zwolle niet verslaan,

En tegen Sjachtar Donesk uit de Oekraine,

Was de uitkomst om te grienen.

Je vraagt je af, doen ze nog een beetje mee,

Straks tegen Ajax en tegen PSV.


Geert-Jan Laan


  • Nieuw

  • Reacties