COLUMNS

Vogelnestje in het stadhuis

Ik zit in het stadhuis, schuin achter een ‘vogelnestje’. Een dame met een raar hoedje op, constant keuvelend, gesticulerend. Haar veren draaien van links naar rechts.

Zij praat met een hete aardappel in haar keel, een echte Haagse kakmadam. Door haar vogelnestje zie ik amper de spreker achter de katheder in de Burgerzaal. Zij irriteert mij mateloos.

Lees verder

Zwanenzang

Sta na te mijmeren bij het houten bruggetje over de Noordsingel. Het is woensdag 9 juni. Zo juist heb ik bij het stemlo[...]

Marokkaantjes met varkensvlees

Tijdens de Nieuwjaarsreceptie in buurthuis De Propeller ontstaat geschreeuw in een van de wandelgangen. Als voorzitter [...]

Twee PvdA burgemeesters die meer doen of

Nu de rust in de Rotterdamse politiek lijkt te zijn teruggekeerd en de voorman van Leefbaar Marco Pastors burgemeester [...]

Hollands goud blinkt toch uit

Nederland, met in totaal 8 Olympische medailles en tiende op de wereldranglijst heeft het helemaal niet zo slecht gedaa[...]

Mooie Barend en Balkenende

De positie waarin premier Balkenende nu verkeert doet sterk denken aan die van zijn vroegere ARP-partijgenoot Barend Bi[...]

Hallo, hier is de HEMA

In de Rotterdamse wijk Lage Land wordt dezer dagen een nieuw filiaal van de HEMA geopend. Dat is nauwelijks nieuws. Onl[...]

Ruim twee ton vanwege lunch met een oud

Mr. Wim E. de Vin, een populaire, maar ook zeer vindingrijke gepensioneerde Rotterdamse notaris kreeg vorig jaar te hor[...]

Van de prins geen kwaad

Wanneer ik kijk naar de huidige, voortreffelijke serie “Schavuit van Oranje”komen ten minste drie vrij belangrijke [...]

Overleden

‘Toeval bestaat niet’, zei mijn grootmoeder al. Maar zij bedoelde: ‘Toeval bestaat wel!’ Op de deurmat, onder m[...]

Voor de arbeiders is marmer het minste

“Het moet maar eens gezegd worden, de vrouwen die de PvdA leiden, brengen er werkelijk niets van terecht. Het is waa[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties