COLUMNS

Sloepengeld

Het stoomschip ‘Rotterdam’ is opgelegd aan de kade van de Rotterdamse wijk Katendrecht. Het is verbouwd tot een hotel, conferentieoord met diverse restaurants en een interessante looproute door het hele schip. Het heeft een paar centen gekost, maar het resultaat is indrukwekkend. Veel van de oude glorie is gespaard gebleven of mooi hersteld. De ‘Rotterdam’ dateert uit de jaren vijftig van de vorige eeuw.

Lees verder

Op naar de Partij voor het Behoud

Een wonderlijke combinatie van VVD, D66 en GroenLinks heeft voorgesteld om de in Nederland al meer dan 200 jaar bijzon[...]

‘Vrede zij met U’

Als ik vanuit onze Provenierswijk het zebrapad oversteek van de Schiekade naar de Teilingerstraat, is het net of ik een[...]

Leve de Koningin

Nu ook de PvdA aandringt op het terugdringen van de rol van koningin in een kabinetsformatie lijken mij de rapen wel ga[...]

Mulisch dood

Voor mij ligt het boek Het stenen bruidsbed van Harry Mulisch. Het is de vijfde druk. Ik kocht het – 17 jaar oud – [...]

Wie wordt de nieuwe Kaat Mossel voor Wil

Geert Wilders wil dat koningin Beatrix zich gaat beperken tot het knippen van linten, kijken naar het koekhappen en het[...]

Wat krijgen we nou? De NRC gaat pleite

De nieuwe eigenaren van NRC Handelsblad onderzoeken of de krant moet verhuizen naar Amsterdam. Nu moet ik toegeven dat [...]

Wat krijgen we nou? De NRC gaat pleite

De nieuwe eigenaren van NRC Handelsblad onderzoeken of de krant moet verhuizen naar Amsterdam. Nu moet ik toegeven dat [...]

Wat krijgen we nou? De NRC gaat pleite

De nieuwe eigenaren van NRC Handelsblad onderzoeken of de krant moet verhuizen naar Amsterdam. Nu moet ik toegeven dat [...]

‘Even een prikkie halen’

Een tijdje terug ben ik gebeten en gekrabd door een oude logeerkat, die mijn arm als hefboom gebruikte om op mijn schoo[...]

Vogelnestje in het stadhuis

Ik zit in het stadhuis, schuin achter een ‘vogelnestje’. Een dame met een raar hoedje op, constant keuvelend, gesti[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties