COLUMNS

‘We gaan op jodenjacht’

Er is enige opwinding ontstaan over het feit dat na de overwinning van ADO/Den Haag op Ajax een speler van de Haagse club met uitgelaten supporters voluit heeft meegezongen met de tekst ,,we gaan op jodenjacht’’.

Lees verder

Laffe overval

Het is vroeg in de avond als ik met een tas vol boodschappen loop te zeulen vanuit de winkelstraat Zwart Janstraat, ric[...]

‘OpRutte!’

Na Amsterdam en Den Haag voert de Rotterdamse RET op woensdag 16 februari actie tegen de nieuwe bezuinigingsmaatregelen[...]

Bezopen, havenstaking en Feyenoord

Over het jaar 1970 in Rotterdam zou nog eens een goed toneelstuk of zelfs een musical geschreven kunnen worden. Er was [...]

OpRutte

Na de protestacties van het openbaar vervoer deze week in Amsterdam, Den Haag en Rotterdam zijn wederom de reizigers g[...]

Foerier bij de B-Batterij

Nog een paar generaties van voor en na de babyboomers en er zullen op verjaardagen nog maar weinig (sterke) verhalen wo[...]

Kale Willem (2) : ‘Dat hoeft niet meer

Na het mooie verhaal van Tim Donia naar aanleiding van het overlijden van de legendarische barkeeper ‘Kale Willem’ [...]

De laatste ‘sonnetettes’ van Driek v

Een ‘sonnetette’ is een uitvinding van de vorig jaar overleden voormalige Dichter des Vaderlands Driek van Wissen. H[...]

Henk Hofland

Heel kort heb ik de nu gelauwerde journalist en schrijver Henk Hofland vrij intensief meegemaakt. Dat was in 1986. Henk[...]

Sloepengeld

Het stoomschip ‘Rotterdam’ is opgelegd aan de kade van de Rotterdamse wijk Katendrecht. Het is verbouwd tot een hot[...]

Op naar de Partij voor het Behoud

Een wonderlijke combinatie van VVD, D66 en GroenLinks heeft voorgesteld om de in Nederland al meer dan 200 jaar bijzon[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties