Gehoorzaam burger

6255-gehoorzaam-burger (Door Cory Gryn)

Gehoorzaam burger

In de regel ben ik een gehoorzaam burger. Ik hou me aan de wetten en regels die in Nederland gelden.

Oké, ik mag eens een keertje een tikkie te hard rijden, maar daar houdt het dan ook mee op. En dat doe ik alleen maar als het kan…

Waar ik wel trots op ben is het feit dat ik deze zomer (voor het eerst weer in jaren) mijn eigen tomaten, pepers en paprika’s heb ‘geteeld’. Hoera voor de Groententuintjes van onze landelijke onvolprezen grootgrutter!

Jaren geleden was dat gewoon: ieder voorjaar zaaide ik allerlei kruiden en groenten in onze toenmalige grote tuin. En dankzij een hele berg broers van mijn moeder, die peulvruchten, aardappelen, bieten en allerlei andere groenten aanleverden, kwamen wij zelden bij de groenteman. En zo gek als het ook klinkt: het smaakte eerlijk gezegd ook veel beter dan het ‘massaspul’.

Had mijn moeder ook nog een zwager die veelvuldig allerlei soorten vis aanleverde: (gerookte) paling, haring, slibtong en nog meer van dat zwemmende gedierte. De paling werd gerookt in een bouwvallig schuurtje op het terrein van de volkstuintjes. Dat kon toen nog, zonder dat er iemand van de Milieubrigade in je nek stond te hijgen. Dan kwamen de broers al stinkend naar de rook de vaak nog warme paling brengen. Sindsdien nooit meer zulke heerlijke paling gegeten.

Dus u snapt wel; ik ben ontzettend verwend op het gebied van voedsel! Kregen wij vroeger kilo’s gerookte paling en dergelijke voor niks, nu betaal je je scheel aan 1 ons!

Maar zoals ik al zei: ik ben een gehoorzaam burger. Zodoende ben ik afgelopen voorjaar eens flink aan de slag gegaan met het zaaien van tomaten, paprika’s, aubergines, pepertjes, thijm, bieslook, en ander lekkers. Dit alles in opdracht van mevrouw Klijnsma, die vond dat we allemaal maar een moestuin moesten beginnen, om de klap van de crisis een beetje op te vangen. (Ik verdenk het mens ervan dat ze zelf elke dag naar een zogenaamde ‘traiteur’ gaat, om daar haar dagelijkse prak aan te schaffen. Maar goed, dit terzijde…)

Het begon allemaal dit afgelopen voorjaar, toen mijn zus vroeg of ik soms een paar ‘Groententuintjes’ wilde hebben. In mijn argeloosheid zei ik :”Ja, leuk!”.

Nou, dàt heb ik geweten! Kwam ze daar aan met een grote boodschappentas van onze plaatselijke grootgrutter, met daar in ruim 20(!) ‘Groententuintjes’!

Dus toen kon ik niet meer terug. Zodoende ben ik op één van mijn vrije dagen vreselijk druk geweest om het spul te zaaien. Heb daarvoor een paar zakken potgrond aangeschaft, alle Groententuintjes op tafel gezet, alle potjes gevuld en benoemd en het hele zootje gedeeltelijk buiten en in het kozijn gezet. Dat laatste zéér tegen de zin van Snoes in, die haar plaats in het kozijn nu toch wel ernstig zag slinken…

Maar net als ik vond ze het blijkbaar toch wel interessant dat na een aantal weken er allerlei groene sprieten boven de grond uit kwamen. Enthousiast als ik was, begon ik prompt allerlei recepten te bedenken die ik met behulp van mijn eigen kweeksel zou gaan bereiden.

En sommige daarvan zijn inmiddels daadwerkelijk tot stand gekomen. Heerlijk gegeten, maar de tomaatjes haalden in de regel het aanrecht niet. Heeft u wel eens zelfgekweekte tomaten geproefd? Als ik ze plukte de afgelopen weken, waren ze, voordat ik weer binnen was, al opgegeten.

Dus dat idee van mevrouw Klijnsma was zo gek nog niet!

Maar nu vraag ik me eerlijk gezegd tóch af: nu de crisis zogenaamd voorbij is, krijg ik dan misschien ergens subsidie voor? Ik heb tenslotte mijn bijdrage inmiddels wel geleverd dacht ik zo. Zou dit een Kamervraag waard zijn? Ik hoop het wèl een klein beetje…

Marcella :
Zelf ben ik een groot voorstander van moestuintjes en ik heb redelijk groene vingers.Ook dit jaar ben ik aan de slag gegaan met de moestuintjes van onze grootgrutter. Toch ben ik bang dat zij een aandeel hebben in Monsanto, verder dan 3 armzalige sprietjes bieslook kwam ik niet.

woensdag 19 okt 2016

Corry Gryn :
Dank, meneer Postma! Enne..bij een ordentelijke drogisterij hebben ze daar wel iets voor, hoor! Trouwens: U bent óók lekker vroeg! ( Of laat..;-)

woensdag 19 okt 2016

Jim Peter Postma :
Persoonlijk - wat is dat? - word ik er zelf wel een beetje çrools' van.

Miaaauw!

Je Jim, namens ons allen Cory! Ga zo in ieder geval door...@@@

woensdag 19 okt 2016

Corry Gryn :
Hartelijk dank, meneer Timmer!!!

dinsdag 18 okt 2016

Rob Timmer :
Het blijft 'smullen' van je bijdragen Corry!

maandag 17 okt 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties