COLUMNS

Kip of kop (1)

Op het eiland Goeree Overflakkee ligt een klein paradijsje dat haast niemand nog kent. Gecreëerd in vijf jaar tijd door mijn Rotterdamse ‘zussen’ Nel en Roos.

Echte zussen heb ik niet. Maar door een bloedsnede te maken in onze duimen werden zij dus mijn zussen en ik hun broer. Dit gebeurde zo’n dertig jaar gelden na sluitingstijd van café De Schouw in de Witte de Withstraat.

Lees verder

Hanenkam

Aangekomen via de metro bij het Zuidplein loop ik naar de streekbushalte nummer 136 richting Stellendam. Bij de halte t[...]

Nimmer meed ik Timmer

Het moet gezegd worden. Het was Henk Donia die mij als piepjong journalist café Timmer aan de Rotterdamse Oude Binnenw[...]

‘Grijs op reis (2)

(Vervolg van vorige week) Nadat mijn ‘oude heer’ zijn moeder naar de begraafplaats had weggebracht, was uite[...]

‘Grijs gaat op reis’

Zit naast mijn ‘oude heer’ in de volgauto van de begrafenisstoet. Hij, een reus van over de twee meter, handen als [...]

‘Appie Happie’

‘Appie Happie’ Heijn flikt het weer. Advertentiespots met: ’99 aanbiedingen voor 99 cent!’. Verzonnen door een [...]

Politieknuppel (2)

Bij mijn aankomst op de kruising van de winkelstraat Zwartjanstraat en de Bergweg staat een menigte mensen. Op elke hoe[...]

Politieknuppel (1)

‘Deze pet past u ook’. En ‘de politie is uw beste kameraad.’ Slogans die je nauwelijks meer hoort. ‘Is de pol[...]

‘Niet bekend’

Teruglopend richting huis met een zak afhaalchinees in de hand stop ik voor een tafereel bij het filiaal van de Paulusk[...]

Te Koop en Te huur

Nadat in 1986 de markt voor bedrijfsonroerend goed - net als nu - vrijwel volledig was ingestort, sprak ik een ondanks [...]

De nieuwe ‘Koning’

Elke dag verbaas ik mij weer hoe stadsmensen totaal gefascineerd kunnen raken van de natuur. Vooral als het om jonge e[...]

Social media

KOPSTOOT

Aforismen 4 (en slot): Desiderius Erasmus (circa 1466-1536)


(Door Kees Versteeg)

Frans Timmermans en Mark Rutte zijn de winnaars van de Europese verkiezingen. Je zou hun triomf een lichte comeback van de ‘floor managers’ kunnen noemen. Floor managers zijn bestuurders die macht hebben in de vorm van bevoegdheden en budgetten, en die in een gezond politiek systeem in hoofdlijnen aangestuurd worden door ‘cloud managers’, schrijvers en filosofen, die verantwoording dragen voor het uitdenken van De Ideeën – het geestelijk geraamte van een samenleving. Een volwaardig systeem kent denkers en doeners. Denkers en doeners horen bij elkaar als scheten en bruine bonen.

Maar ons politiek systeem is niet gezond. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 en de verschijning van het essay ‘Het einde van de geschiedenis’ van Francis Fukuyama, stuiten de denkers op de hoon van de uitvoerende macht. Ze zouden niet meer nodig zijn. Een Amerikaans type burgerlijk liberalisme zou de wereldgeschiedenis hebben gewonnen. ‘Wie een visie heeft, moet op zoek naar een oogarts’, smaalde Mark Rutte herhaaldelijk. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Ook Thierry Baudet, een beginnende cloud manager, beginnend want nog zonder serieuze oplossingen maar wel met begrip van de diepe crisis waarin Europa zich bevindt, leed een nederlaag, zij het een lichte. Terecht. We moeten de Europese Unie hervormen, niet verwerpen.

We zijn nog steeds in het voorspel. De roep om cloud managers zal steeds luider gaan klinken. Want dit Europa lijkt nog het meest op de Herald of Free Enterprise, de veerboot die wegvoer van de kade met de boegdeuren nog wijd open. De Britse premier Theresa May, die vandaag haar aftreden bekend maakte, kan erover meepraten. Ook de Tories lijken een zinkend schip, net als Labour trouwens.

Een andere cloud manager die ooit werd afgetroefd door de gevestigde macht, was Erasmus. De katholieke kerk – Het Kartel van de Middeleeuwen – stond hem in de weg. Maar hij deed een lovenswaardige poging om de kerk humaner te maken, en dat in schitterende taal.

De Heilige Geest is neergedaald in de gedaante van een duif, niet als een adelaar of havik.

Niets is goedkoper dan om zich van de ernstigste levensvragen met een dooddoener af te maken.

Men moet het huwelijk eerbiedigen, zolang het nog maar een vagevuur is, maar het ontbinden als het een hel wordt.

Wat een plompe geest! Ik vermoed dat het een Hollander was.

  • Nieuw

  • Reacties