COLUMNS

Groen-wit-groen (4)

‘De Karel Doorman’ aan de Parkhaven?

Vlak bij de pier aan de Zuidkant van Manhattan waar tegenwoordig de schepen van de Holland America Line afmeren bevindt zich een uniek museum ook aan het water. De grootste blikvanger is het voormalige vliegkampschip U.S.S. ‘Intrepid’ (‘Onverschrokken’). Er staat ook nog een echte Concorde en er ligt een bijbehorende duikboot.

Lees verder

Groen-wit-groen (3)

De legendarische liftboy(s) Het was in juli van dit jaar precies vijftig jaar geleden dat ik voor het laat[...]

Groen-wit-groen (2)

Op zondag 3 juli vertrekken wij vanaf de Wilhelminakade bij hotel New York in Rotterdam voor een historische overtocht [...]

Hoe superijdeltuiten vaak bedrijven naar

In een onlangs verschenen proefschrift van mevrouw Antoinette Rijsenbilt onder de titel ‘CEO-narcisme. Metingen en i[...]

Groen- wit –groen (1)

Groen – wit – groen, de kleuren van de oude Rotterdamse Holland Amerika Lijn. Of zoals destijds wel aan boord werd [...]

De wereld vergaat…

Toen ik aan het einde van het voorjaar van 1959 mijn eindexamen van de Vlaggeman ULO in Rotterdam moest doen kreeg ik e[...]

Schandaal Rost van Tonningen?

Het grote schandaal is niet dat Grimbert Rost van Tonningen, de oudste zoon van de nazi-ouders, spreekt op de 4 mei her[...]

Nederlandse militairen grijpen de macht

In de afgelopen nacht zijn Nederlandse militairen massaal in opstand gekomen tegen de aangekondigde bezuinigingen op D[...]

Een linkse kerk in Bengalen

Wie op maandagavond zo tegen middernacht nog even zapt naar de Belgische TV- zender Canvas maakt een grote kans een doc[...]

‘We gaan op jodenjacht’

Er is enige opwinding ontstaan over het feit dat na de overwinning van ADO/Den Haag op Ajax een speler van de Haagse cl[...]

Laffe overval

Het is vroeg in de avond als ik met een tas vol boodschappen loop te zeulen vanuit de winkelstraat Zwart Janstraat, ric[...]

Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties