COLUMNS

Hoe superijdeltuiten vaak bedrijven naar de knoppen weten te helpen

In een onlangs verschenen proefschrift van mevrouw Antoinette Rijsenbilt onder de titel ‘CEO-narcisme.

Metingen en impact’ bij de Erasmus universiteit in Rotterdam wordt – zoals Hans Roodenburg al op deze website meldde - de vinger gelegd op de soms superijdeltuiterij waarmee toplieden heel wat ondernemingen en ook andere organisaties naar de knoppen hebben geholpen.

Lees verder

Groen- wit –groen (1)

Groen – wit – groen, de kleuren van de oude Rotterdamse Holland Amerika Lijn. Of zoals destijds wel aan boord werd [...]

De wereld vergaat…

Toen ik aan het einde van het voorjaar van 1959 mijn eindexamen van de Vlaggeman ULO in Rotterdam moest doen kreeg ik e[...]

Schandaal Rost van Tonningen?

Het grote schandaal is niet dat Grimbert Rost van Tonningen, de oudste zoon van de nazi-ouders, spreekt op de 4 mei her[...]

Nederlandse militairen grijpen de macht

In de afgelopen nacht zijn Nederlandse militairen massaal in opstand gekomen tegen de aangekondigde bezuinigingen op D[...]

Een linkse kerk in Bengalen

Wie op maandagavond zo tegen middernacht nog even zapt naar de Belgische TV- zender Canvas maakt een grote kans een doc[...]

‘We gaan op jodenjacht’

Er is enige opwinding ontstaan over het feit dat na de overwinning van ADO/Den Haag op Ajax een speler van de Haagse cl[...]

Laffe overval

Het is vroeg in de avond als ik met een tas vol boodschappen loop te zeulen vanuit de winkelstraat Zwart Janstraat, ric[...]

‘OpRutte!’

Na Amsterdam en Den Haag voert de Rotterdamse RET op woensdag 16 februari actie tegen de nieuwe bezuinigingsmaatregelen[...]

Bezopen, havenstaking en Feyenoord

Over het jaar 1970 in Rotterdam zou nog eens een goed toneelstuk of zelfs een musical geschreven kunnen worden. Er was [...]

OpRutte

Na de protestacties van het openbaar vervoer deze week in Amsterdam, Den Haag en Rotterdam zijn wederom de reizigers g[...]

Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties