Treijtel’s meeuw

6015-treijtel-s-meeuw (Door S P A R T A (1))
De voor mij meest hilarische derby tussen Sparta en Feijenoord op het Kasteel was op 15 november 1970. Beroemd geworden omdat Feyenoord-keeper Eddy Treijtel in de tweede helft bij een uittrap met de bal een meeuw trof die vervolgens dood neerstortte.

Wij – alle nog jonge seizoenkaarthouders van Feijenoord – stonden achter het doel van Treijtel. Dat was nog in de tijd dat we weliswaar aanhanger van Feyenoord waren maar ook alle sympathie hadden voor concurrent Sparta.
Sterker nog, zelfs als het Amsterdamse Ajax in de Kuip op bezoek kwam en na weer een briljante actie van Johan Cruijff, applaudisseerde het halve stadionpubliek.
De andere helft kon het toen al niet hebben dat zoveel eerbetoon aan de enkele weken terug overleden wereldvoetballer werd gegeven. Toen nog niet wetend dat Cruijff in zijn nadagen Feyenoord op sleeptouw zou nemen naar het kampioenschap van 1984.


Moet je nu eens komen over het supportersgedrag. Zelfs mooie acties van een concurrent leidt alleen maar tot hoon van de hooligans van Feyenoord. De anderen, wat neutralere toeschouwers, durven nauwelijks of niet enthousiasme tonen. Want dan kunnen ze een klap op hun bek krijgen. Mede daarom is het eredivisievoetbal een zaak geworden van de dwazen, de domste en blinde aanhangers en de sufkutten. Zelfs de kleinste kinderen wordt al haat bijgebracht.

Misschien dat met het in ere herstellen van de derby’s tussen Feyenoord en Sparta dat weer iets gaat veranderen. Zou een mooie aanleiding in Rotterdam kunnen zijn. Een pleidooi van mij dus voor wat normaler verhoudingen tussen de verschillende supportersgroepen in Nederland. Te beginnen met Feyenoord en Sparta. Want Rotterdam loopt toch voorop?

Ondanks dat ik in de eindjaren ’60 en beginjaren ’70 een seizoenkaart had van Feyenoord (mee opgegroeid) hadden we nog alle sympathie voor de derby. Ook voor Excelsior!
Ik kwam in mijn militaire dienststijd in een Sparta-kroeg waar ik mijn ogen uitkeek. Op zondagmiddag vóór de wedstrijd op het Kasteel liep de kroeg vol met keurig geklede autochtonen, vooral uit Spangen. Na de match kwam men weer terug in De Kleine Witte aan de 1e Middellandstraat.

Sommigen bleven lang – tot laat in de avond – hangen waarna vaak hun vrouw ongerust opbelde waar hij – was vaak nog de gehuwde man – bleef. Daar heb ik als jonge vrijgezel ook voor het eerst de grap gehoord van: ‘Zet de aardappelen maar vast op. Maar wel één voor één…’

De emancipatie begon in die jaren al los te komen. Sommige vrouwen kwamen hun echtgenoot halen en sleepten hem uit de kroeg. Dat maakte veel indruk op mij en heeft er ongetwijfeld aan bijgedragen dat ik steeds meer geëmancipeerd raakte.
Met De Kleine Witte is het aan het eind van de jaren ’70 verkeerd afgelopen. Eerst werd het een café voor Surinamers en Antillianen die vaak de hele werkdag zaten te zuipen en later is het een coffeeshop en een drugstent geworden.

Het gaat echter niet om de kroeg, maar om Sparta. Een aanwinst voor de eredivisie en eigenlijk ook hartstikke leuk voor Feyenoord. De enige stadsderby van Nederland wordt weer in ere hersteld.
Nu nog een mentaliteitsverandering van de supporters.

Hans Roodenburg


(Lezers die ook een prachtige herinnering aan Sparta hebben kunnen die insturen naar de redactie. Grote kans dat uw herinnering binnenkort hier te lezen is!).

R.Sorensen :
Was natuurlijk die verschrikkelijke Schietribune,waar ik voor stond!

donderdag 14 apr 2016

R.Sorensen :
Helemaal met Hans eens op een detail na. Volgens mij schoot Treijtel de uittrap van de kasteelkant en niet van de jongenstribune. Ik stond op de Langezij. We volgden de bal en plotsklaps leek die in twee delen uiteen te vallen. Een seconde ofdrie volkomen stilte door de verbazing " wat gebeurt er?" Daarna daverend gelach!

donderdag 14 apr 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Loopbaan


Rutte, onze grote premier in het klein,

wil niet zijn hele leven onze premier zijn.

Hij wil weg, hogerop,

naar de echte hoge top.


Ik laat zien: ‘Ik ben een ferme knaap.

Van mij komt heus geen broodje aap.

Vastberaden koers ik naar mijn nieuwe stek.

Ik heb een probleem. Er is geen plek.’


Geert-Jan Laan


  • Nieuw

  • Reacties