COLUMNS

Groen-wit-groen (5)

Na de enthousiaste steunbetuiging van Twan Nijssen op mijn idee om in de Rotterdamse Parkhaven enkele voor de sloop bestemde marineschepen voor het nageslacht te bewaren (zie groen-wit-groen 4) is het oorverdovend stil gebleven.

Lees verder

‘Doomsday!’

Gelooft u nu werkelijk dat de financiële wereldbrand geblust is? Zowel Europa als Amerika zijn technisch failliet. ‘[...]

Groen-wit-groen (4)

‘De Karel Doorman’ aan de Parkhaven? Vlak bij de pier aan de Zuidkant van Manhattan waar tegenwoordig de schep[...]

Groen-wit-groen (3)

De legendarische liftboy(s) Het was in juli van dit jaar precies vijftig jaar geleden dat ik voor het laat[...]

Groen-wit-groen (2)

Op zondag 3 juli vertrekken wij vanaf de Wilhelminakade bij hotel New York in Rotterdam voor een historische overtocht [...]

Hoe superijdeltuiten vaak bedrijven naar

In een onlangs verschenen proefschrift van mevrouw Antoinette Rijsenbilt onder de titel ‘CEO-narcisme. Metingen en i[...]

Groen- wit –groen (1)

Groen – wit – groen, de kleuren van de oude Rotterdamse Holland Amerika Lijn. Of zoals destijds wel aan boord werd [...]

De wereld vergaat…

Toen ik aan het einde van het voorjaar van 1959 mijn eindexamen van de Vlaggeman ULO in Rotterdam moest doen kreeg ik e[...]

Schandaal Rost van Tonningen?

Het grote schandaal is niet dat Grimbert Rost van Tonningen, de oudste zoon van de nazi-ouders, spreekt op de 4 mei her[...]

Nederlandse militairen grijpen de macht

In de afgelopen nacht zijn Nederlandse militairen massaal in opstand gekomen tegen de aangekondigde bezuinigingen op D[...]

Een linkse kerk in Bengalen

Wie op maandagavond zo tegen middernacht nog even zapt naar de Belgische TV- zender Canvas maakt een grote kans een doc[...]

Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties