Open boek

5959-open-boek (Door Corry Gryn)
Een aantal jaren geleden werd me gevraagd of ik ook ‘op Hyves zat’. De vraag werd gesteld door mijn toenmalige jonge collega en een even jonge vertegenwoordigster.
Mijn antwoord was: ,,Nee, alsjeblieft niet.” Allebei zwaar geschokt door mijn blijkbaar botte antwoord kwam de vraag waarom dan niet.
Ik was die dag in een messcherpe bui en gaf dus ook navenant antwoord: ,,Hyves is iets voor contactgestoorde mensen.”
Met grote ogen van ongeloof kregen beide dames een wegtrekkertje, keken elkaar aan en draaiden mij gezamenlijk de rug toe. ,,Dat mens is gek!” Je zag het ze denken.

Inmiddels is mijn collega weg en zo ook Hyves. Het is nu Facebook waar je ‘alles met iedereen kan delen’, wat een hele hoop mensen dan ook èrg letterlijk nemen.
En zal ik u een geheimpje verklappen? Ik zit ook op Facebook. Een paar jaar geleden onder min of meer zachte dwang van drie tantezeggers de grote stap gewaagd. Nou, er ging een wereld voor me open en dat was niet allemaal positief!


Wat sommige mensen (die ik dacht goed te kennen) niet op het web zetten! Wat ze gedaan hebben die dag, wat ze gegeten hebben die dag, met wie ze uit eten geweest zijn die dag, en hoe lief hun mannetje wel niet was die dag!
En de foto’s… Ook van hun kindjes. Hartstikke leuk natuurlijk, maar weten ze dan niet dat er mensen zijn die daar vreselijk misbruik van kunnen maken?
Ze kunnen 100 keer roepen: ,,Nee, dat kan niet, dat is allemaal reuze goed beveiligd en afgeschermd!”
Ja, m’n HOELA!

Weet u nog, ‘Project X’ in Haren, september 2012? Vergeten het berichtje af te schermen.
Schade € 200.000,-. Gewonden 30. En daarna nog een paar van dat soort zaken.
Nu ben ik schijnbaar behoorlijk ‘asociaal’, want ik lees alleen maar en doe zelf niets.
Er staat al genoeg ‘no-news’ op Vleesboek, zoals een paar neven van me dit fenomeen al heel snel hadden omgedoopt. Het scheelt een haartje of we worden nog op de hoogte gehouden hoe vaak iemand op de plee zit!

En het is blijkbaar goed voor je status om zoveel mogelijk ‘vrienden’ te hebben. VRIENDEN? Ik vraag me af hoe vaak men die vrienden persoonlijk spreekt.
Je weet wel: PRATEN MET ELKAAR. O ja, dat kan óók nog, want je kunt chatten via FB. Dat betekent dan wel digitaal praten, maar ach, een kniesoor die daar op let!
Maar zo nu en dan ‘rondkijkend’ kom ik tot de conclusie dat er mensen op FB zitten die zichzelf reuze belangrijk vinden. Die om de dag hun profielfoto wijzigen om nóg zwoeler op het web te staan. Hilarisch soms!

Dus ik zit dit allemaal grinnikend en hoofdschuddend te bekijken, want komisch is het wel!
Wat dan nog het leukst is, is dat er een hoop mensen roepen dat het in Nederland zo beroerd gesteld is met ‘onze’ privacy. En tegelijkertijd smijten ze hun hele privacy zèlf op internet!
,,Net een heel grote tv gekocht! O, ja: zaterdag gaan we voor twee weken op vakantie!’’
Dat is dus een soort uitnodiging: ,,Inbrekertje kom maar binnen met je knecht, je kunt hier voor van alles terecht!” Want het adres is zó te achterhalen; vaak gooien mensen ook nog foto’s van hun huis op Facebook.

Nu wil ik niet beweren dat het nèrgens goed voor is, want als je een bedrijf hebt kan het reuze handig zijn. Je gooit alle nieuwe artikelen met foto er op en verdraaid, het werkt!
Maar of we nu met z’n allen zitten te wachten op interne en intieme details uit het dagelijks leven van de buren, ik denk het toch niet. Of je moet natuurlijk verschrikkelijk nieuwsgierig zijn van aard. Of de hele dag geen barst te doen hebben.

Als ik soms zie hoe vaak en op welke tijden er berichten geplaatst zijn, bekruipt me toch zo langzamerhand het gevoel dat een hoop mensen naast hun werk alleen maar achter het toetsenbord zitten.
Dan krijg ik wel eens de neiging om (jawèl!) op Facebook te zetten: ,,Pak eens een boek! Er gaat een wereld voor je open!”

corry gryn :
Helemaal met U eens, meneer Roodenburg!

woensdag 16 maart 2016

Hans Roodenburg :
Op Facebook moet je alleen je allerbeste en betrouwbare vrienden of kennissen toestaan. Ik ben ook altijd wars van veel te veel 'talk' over je dagelijkse privé-beslommeringen en onzin. Je kunt inhoudelijke zaken beperken tot je eigen vrienden of voor iedereen 'bereikbaar' maken. Je kunt ook allerlei verzoeken van onbekenden - om vriend te worden - blokkeren of afwijzen. Doe ik regelmatig.

woensdag 16 maart 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Ziel

“Op het einde van zijn leven, kon mijn vader niet meer communiceren, maar hij kende wel hele stukken poëzie uit het hoofd die hij opzegde terwijl we ze hem voorlazen. Je zag hem dan even weer oplichten. Anderen hebben dat met muziek of schilderkunst. Ik heb het talloze keren zien gebeuren en iedere keer was het diep ontroerend.”

Nicci Gerrard in een interview met Marnix Verplancke.

https://bazarow.com/

(van de redactie)


  • Nieuw

  • Reacties