Terrasje pikken

5796-terrasje-pikken (Door Jim Postma)
Met onze ‘huisfotograaf’ Rinus Vuik arriveer ik op de Oude Binnenweg en pik daar een terrasje bij café De Vijgenboom. Buiten is het guur. Toch zitten wij vrij comfortabel onder een tentachtig afdak. Met in onze nek een stralende buitenverwarming. ‘Mensjes kijken’ in deze drukke winkelstraat is zo een waar genoegen met ook nog warme drankjes op onze tafel.

Op het moment dat fotograaf Vuik even naar de wc gaat komt er een zwaargebouwde man met helm op met een scooter naar het terras gereden. Als hij afstapt komt hij geheel opgewonden naast mij zitten. Op de plek dus waar zo-even mijn collega zat. Net toen ik daar wat over wilde zeggen ging zijn telefoon. Zijn gezicht werd rood, kennelijk van woede. ,,Ja met mij,'' begon hij nog neutraal. Dan gaat hij over tot een scheldkanonnade waar de honden geen brood van lusten. ,,Dat pleuriswijf,’' zo valt hij schreeuwend over het hele terras uit.

Het gaat nu van kwaad tot erger. ,,Ik snij dat wijf in honderd stukken en voer ze aan de honden. Ik zweer het je!’' Even ben ik in de veronderstelling dat ik in het amusementsprogramma zit van de Benidorm Basterds.
Maar helaas bleek het een bikkelharde ‘live-show’ te zijn.
,,En geloof me nou,'' vervolgde de woesteling, ,,als ik straks niet meer kom opdagen dan zit ik in de bak. Ik snij haar echt de strot door en ik ga er jarenlang voor zitten. Graag zelfs!''

Dan komt gelukkig barkeeper John op het toneel en wijst de agressieveling naast mij erop dat hij op een ‘bezette plaats’ zit. Onder protest gaat hij drie plekken verder zitten. Juist op het moment dat mijn collega weer naar buiten kwam. Gespannen luisterde ik inmiddels naar het vervolg van zijn 'gesprek'.

Dat kwam ongeveer op het volgende neer…
De ‘woesteling’ moest weer voor de rechtbank verschijnen over het wel of niet zien van zijn geliefde dochter. Een strijd dus tussen twee ‘vechtgenoten'. Daar tussendoor kraamde de man ook nog zwaar racistische uitlatingen.
Zoals die ,,pokke neg….''
En: ,,Als er nu hier eentje op het terras verschijnt, dan sla ik hem zo de tent uit!''

,,Ik!'' roep ik nu spontaan naar hem met mijn wijsvinger omhoog. Zonder verder over de eventuele consequenties na te denken.

Stomverbaasd draait hij zich om. Dan loerend naar mij zegt hij door de telefoon: ,,Oh, die ‘ik’ riep is maar een blanke!''

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Aforismen 4 (en slot): Desiderius Erasmus (circa 1466-1536)


(Door Kees Versteeg)

Frans Timmermans en Mark Rutte zijn de winnaars van de Europese verkiezingen. Je zou hun triomf een lichte comeback van de ‘floor managers’ kunnen noemen. Floor managers zijn bestuurders die macht hebben in de vorm van bevoegdheden en budgetten, en die in een gezond politiek systeem in hoofdlijnen aangestuurd worden door ‘cloud managers’, schrijvers en filosofen, die verantwoording dragen voor het uitdenken van De Ideeën – het geestelijk geraamte van een samenleving. Een volwaardig systeem kent denkers en doeners. Denkers en doeners horen bij elkaar als scheten en bruine bonen.

Maar ons politiek systeem is niet gezond. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 en de verschijning van het essay ‘Het einde van de geschiedenis’ van Francis Fukuyama, stuiten de denkers op de hoon van de uitvoerende macht. Ze zouden niet meer nodig zijn. Een Amerikaans type burgerlijk liberalisme zou de wereldgeschiedenis hebben gewonnen. ‘Wie een visie heeft, moet op zoek naar een oogarts’, smaalde Mark Rutte herhaaldelijk. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Ook Thierry Baudet, een beginnende cloud manager, beginnend want nog zonder serieuze oplossingen maar wel met begrip van de diepe crisis waarin Europa zich bevindt, leed een nederlaag, zij het een lichte. Terecht. We moeten de Europese Unie hervormen, niet verwerpen.

We zijn nog steeds in het voorspel. De roep om cloud managers zal steeds luider gaan klinken. Want dit Europa lijkt nog het meest op de Herald of Free Enterprise, de veerboot die wegvoer van de kade met de boegdeuren nog wijd open. De Britse premier Theresa May, die vandaag haar aftreden bekend maakte, kan erover meepraten. Ook de Tories lijken een zinkend schip, net als Labour trouwens.

Een andere cloud manager die ooit werd afgetroefd door de gevestigde macht, was Erasmus. De katholieke kerk – Het Kartel van de Middeleeuwen – stond hem in de weg. Maar hij deed een lovenswaardige poging om de kerk humaner te maken, en dat in schitterende taal.

De Heilige Geest is neergedaald in de gedaante van een duif, niet als een adelaar of havik.

Niets is goedkoper dan om zich van de ernstigste levensvragen met een dooddoener af te maken.

Men moet het huwelijk eerbiedigen, zolang het nog maar een vagevuur is, maar het ontbinden als het een hel wordt.

Wat een plompe geest! Ik vermoed dat het een Hollander was.

  • Nieuw

  • Reacties