Scheiden

5792-scheiden (Door Corry Gryn)
Nee, dit stukje gaat niet over scheidende mensen. Dit gaat over afval scheiden.
Je hebt er een dagtaak aan tegenwoordig!
Ik zal de laatste zijn die zegt dat het niet nodig is; het is beter voor het milieu en zo.

Maar als ik heel eerlijk ben vond ik het vroeger toch een stuk eenvoudiger: je mieterde alles in de vuilnisbak, behalve het glas. Maar ja, toen waren de meeste glazen flessen nog met statiegeld.
Heden ten dage moet werkelijk àlles apart: papier, GFT, glas, lege drinkpakken, plastic, blik en uiteraard chemisch. Met andere woorden: je scheidt je te pletter!
Maar soms heb je dingen waarvan je denkt: ,,Waar moet dit in vredesnaam bij?”


Dan heb ik het met name over zacht kattenvoer in zakjes. Als ik die in de plasticcontainer gooi, stinkt dit bij zomerse temperaturen binnen no-time als een rottend kadaver! Of moet ik die dingen eerst uitspoelen? Heb werkelijk geen idee, dus mik ik ze maar in de grijze zak, die vervolgens de ondergrondse container in gaat.

En dan de lege drankflessen. Ik heb in mijn kleine huisje wonderlijk genoeg best veel ruimte om die dingen op te slaan. Het is inmiddels waarschijnlijk al bekend dat ik graag een goed glas nuttig. Zodoende heb ik per week toch al snel een fles of 3, en dan heb ik nog geen visite gehad…
Zet daarnaast de glazen potjes van sambal, erwten, lege ketjapflessen, lege olijfolieflessen enzovoort. Dat hoopt binnen een paar weken aardig op kan ik u vertellen.

Aangezien ik ontzettend laks ben met naar de glasbak te hollen, wordt dat een waar schouwspel als ik dan tóch een keer ‘de geest krijg’! Heb wel eens met drie grote tassen flessen bij de glasbak gestaan; wijnflessen, whiskyflessen en lege flessen en potjes van culinaire aard.

Ik was heerlijk aan het gooien, me niet bewust van het feit dat er een dame achter me stond te wachten tot ik klaar was. U had haar gezicht moeten zien toen ik me uiteindelijk omdraaide: je kon het bijna van haar gezicht aflezen! ,,O, gut, wéér zo’n stille drinker!”
Toen ik weer in de auto zat heb ik stiekem gekeken wat die mevrouw in de container dumpte: alleen maar lege groentepotjes….

Nu ga ik alleen maar in mijn woonplaats naar de glasbak; dat moet ik in de plaats waar ik werk absoluut niet doen! Daar kijkt de klantenkring mee met alles wat je in het openbaar doet. Ik hoor de geruchten al: ,,Wist jij dat zij van de drogisterij aan de drank is?”
,,Altijd al vermoed; ze komt ook héél vaak bij de slijter!”
Gelukkig is mijn woonplaats van die grootte dat ik (tegenwoordig) redelijk anoniem ben. Dat was zo’n vijfentwintig jaar geleden óók wel anders. Toen was ik nog ‘die dochter van de elektricien’. Derhalve haalde je het niet in je hersens om ‘rare dingen’ te doen!

Maar wat ik pasgeleden in verschillende dagbladen las, doet me twijfelen of het wel enig nut heeft dat ik alles scheid; alle kleuren glas zouden gewoon bij elkaar gegooid worden. De inhoud van de GFT en de grijze containers óók!
Ik kan daar absoluut niet tegen, hè! Doe jij als ‘gehoorzame’ burger je (vaak stinkende) best om de regels na te leven, lees je zó iets!

Werd dan ook acuut zo opstandig als de neten: ze bekijken het maar. Ik sodemieter álles in de grijze zak! Kan die tijd van scheiden wel beter gebruiken. Om een ‘goed glas’ te drinken, bijvoorbeeld….

Wim :
Ach Corry wat mensen zeggen vinden ze je leuk is het best vinden ze je niet leuk ook best moet jou een worst wezen.En scheiden van afval flauwe kul allemaal de burger pesten.Bij ons gaat het glas in de glas bak en de rest alles bij elkaar.
En heel vaak bij se slijter komen een goede zaak,zeer zeker met de aankomende feestdagen.Gewoon door gaan!!!

dinsdag 24 nov 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nolet Distillery als bezoekersattractie

(door Kees Versteeg)

Nolet is een familiebedrijf met een rijke historie. Het bedrijf bestaat al sinds 1691 en ondertussen is de elfde generatie aan zet.

Nolet is meer dan de beroemde kolengestookte distilleerketel nummer 1. Fraai aan het bedrijf is niet alleen het bewaren van het ambachtelijk erfgoed, maar ook de ultramoderne logistiek. Vanuit de bottelhal loopt onder de Buitenhaven een tunnel naar o.a. een volledig geautomatiseerd magazijn. Nolet oogt zoals heel Schiedam zou moeten ogen: historische enerzijds, hypermodern anderzijds.

In bijgaande video leidt Bob Nolet, zoon van Carel Nolet, ons rond in de Schiedamse distilleerderij.

PS: onthoud ook het prachtige woord ‘engelendeel’: het deel jenever dat verdampt in het eikenhouten fust. Dat deel moet vastgesteld worden teneinde er geen accijns over te hoeven betalen.

https://www.youtube.com/watch?v=bpAMenG0cUA


Nolet is elke werkdag op afspraak te bezoeken voor een rondleiding.

Zie https://www.noletdistillery.com/nl/welkom

Foto 1: noletdistillery.com

Foto 2: tunnel onder de haven - boele.nl

  • Nieuw

  • Reacties