Gezellig Triviant

5786-gezellig-triviant (Door Ronald Sørensen)
Het is verstandig om aan boord van een zeilschip een aantal spellen te hebben. Er zijn havens, zoals Neeltje Jans of Almere Haven, waar weinig of niets te doen is en dan kan je gezellig bij elkaar aanschuiven en een spelletje doen.

Triviant was een spel dat we in onze onschuld onderweg kochten. De opzet is eenvoudig men stelt elkaar vragen en bij een goed antwoord mag je verder. De geluksfactor speelt ook een rol, omdat de dobbelsteen bepaalt hoe ver je mag en uit welke categorie je een vraag krijgt. Biertje, borreltje, bakkie nootjes en beginnen lijkt het, maar onder docenten ligt dat toch wat gecompliceerder.


Binnen het onderwijs was in mijn tijd nogal wat diversiteit en misschien zelfs animositeit. Eerste en tweede graad bevoegdheden, meerdere of een enkele bevoegdheid en daarbij hadden de collega’s die exacte vakken of talen gaven de onhebbelijkheid andere vakken zoals geschiedenis voor een pretvak aan te zien. Sterker nog, voor we begonnen met triviant merkte één van mijn exact onderlegde collega’s op, dat het voor mij wel erg prettig moest zijn nu eindelijk iets met mijn opleiding te kunnen doen. Kortom alle ingrediënten voor een leuke ontspannen spelavond waren aanwezig.

De categorieën leken wel in mijn voordeel, maar op geschiedenis kon ik natuurlijk niets goed doen. Zogenaamd uit sportiviteit koos ik nooit mijn eigen vak, misschien ook uit angst dat een homerisch gelach mij ten deel zou vallen als ik het fout zou hebben.

Al met al ging het mij, ook zonder geschiedenis, voor de wind en bescheiden als ik ben stak ik dat niet onder stoelen of banken. Mijn quasi grappige opmerkingen als: ,,Valt tegen hè, dat ik een natuurkundevraag weet,” en ,,Goh, wat jammer dat je vroeger niet hebt opgelet bij geschiedenis,” waren niet van de lucht.

Het eerste probleem ontstond toen ik bij aardrijkskunde de vraag kreeg: ‘Wat is de langste rivier in China?’
,,Jangtsekiang,” antwoordde ik. Met zichtbaar plezier werd me gezegd: ,,Fout. Het is de Blauwe rivier.”
,,Dat is hetzelfde,” zei ik.
,,Dat kan je dan wel zeggen, maar op het kaartje staat ‘Blauwe rivier’ dus dat moet je dan antwoorden”.
Met duidelijke tegenzin accepteerde ik de uitspraak van de vooringenomen jury.

Toen ik later weer aan de beurt kwam bij Kunst en Cultuur kreeg ik de vraag: ‘Wie was Jan Compagnie?’
,,Die vraag is niet goed gesteld,” zei ik ,,want het kunnen twee antwoorden zijn. Of een matroos van de VOC of een personage uit Jan, Janneke en hun jongste kind van Potgieter.”
,,Je probeert wel van alles om te winnen hè Sör,” hoorde ik de schipper een beetje geagiteerd zeggen. ,,Je moet kiezen.”
En uiteraard koos ik het verkeerde. Toen ik het kaartje ter verificatie vroeg, was het helaas voor mij al in de stapel verdwenen.
,,Vertrouw je ons niet,” werd me glimlachend gevraagd, terwijl ik ook heimelijke onderling ‘geknipoog’ meende op te merken.

Het spel vorderde en ik stond er, ondanks het in mijn ogen gemanipuleer van de tegenspelers, niet slecht voor. Uiteindelijk kon ik niet meer om een geschiedenisvraag heen. Voor hij werd opgelezen meenden de andere aanwezigen nog hun onderlinge band te verstevigen door sportief op te merken dat ik toch wel erg veel mazzel had, dat uitgerekend op zo’n cruciaal moment mijn pion op geschiedenis stond.

De vraag luidde: ,,Welke Duitser werd in maart 1945 bij Woeste Hoeve doodgeschoten?”
,,Die vraag klopt niet,” zei ik.
,,Ik denk dat ze Rauter bedoelen, maar die is pas na de oorlog gefusilleerd en eigenlijk een Oostenrijker.’’
,,Feldmeijer, een Nederlandse SS’er en dus ook geen Duitser is een paar kilometer verder wel doodgeschoten door een Engelse jager.’’ zei ik.

Plotseling zag ik het gezelschap, dat zich al bij de nederlaag had neergelegd, opveren en hoopvolle blikken wisselen.
,,Kiezen,” brulden ze in koor.
,,Gelul,” zei ik geagiteerd. ,,Ik heb het meest complete antwoord gegeven dat er is.”
Na een blik te hebben geworpen op de aanwezigen, die met ingehouden lach zaten te wachten, begreep ik dat ik echt moest kiezen.
,,Nou dan Feldmeijer maar, die is doodgeschoten,” zei ik.

,,Rauter,” hoorde ik triomfantelijk roepen.
,,Klopt dus voor geen cent heren,” zei ik opstaand. ,,Ik denk dat ik maar eens naar het clubhuis ga,” waarop mijn tegenspelers in een enorme lachbui uitbarstten.

Eenmaal op de steiger dacht ik even na en keerde terug in de kajuit waar mijn collega’s ondertussen met tranen op hun wangen over de kussens rolden.
Ik keek het zooitje verontwaardigd aan en zei ,,Oh, dat was ik nog vergeten,” terwijl ik het triviantbord omkeerde.

Toen ik de deur van het clubhuis opende, hoorde ik ze nog brullen van de lach.

Johannes :
Mijn zoontje toen vijf jaar had hetzelfde trucje bij het spel Electro, de vragen begreep hij niet altijd laat staan de antwoorden, maar hij kon exact de stekkertjes in de juiste gaatjes steken.

Die executie van Rauter heeft destijds om twee redenen heisa veroorzaakt.
1. Op 25 maart 1949 werd hij om 6.05 uur uit zijn cel gehaald door ex. verzetsstrijder en inmiddels marechaussee Chris Wisse met de opdracht om Rauter 'ongeboeid' naar de plaats van executie te begeleiden, Wisse, was de "eer" gegund omdat hij en zijn kameraden in opdracht van Rauter waren gemarteld.

2,Daar aangekomen knielde Rauter in gebed, stond op, zette bril en pet op, sprong in houding en gaf het bevel "vuur"

Tegen het protocol en nog vóór de in het vonnis voorgeschreven tijd 6.30 schoot het peloton Rauter dood hetgeen officieel werd gezien als zelfmoord.

woensdag 18 nov 2015

R.Sörensen :
We haalden onze vrienden op in Harlingen nadat ze met zeer slecht weer zes weken in N.Duitsland en Denemarken gezeild hadden.
Volgende dag in Makkum triviant met zijn vieren. De schipper kreeg de eerste vraag en die luidde: “Welke Persische dichter?” Voor de vraag kon worden afgemaakt zei hij: ”Omar Kaya”
Uiteraard vroeg ik sinds wanneer hij - eenzijdig exact opgeleid – iets van dichters wist. Uiteindelijk hield hij de beurt en won zonder die af te staan. Ze hadden veel verwaaid gelegen en kenden het hele doosje vragen uit hun hoofd!

woensdag 18 nov 2015

R.Sörensen :
Bedankt Johannes. Inderdaad goed opgelet.
Een college mailed me, omdat hij getuige was van de "Jangtsekiang" vraag en mijn reactie.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat bovengenoemd verhaal een samenvoeging van twee ervaringen is met twee beschreven reacties. 1e keer alleen weggegaan.2e keer weg en terug bord omgegooid. Nog iets over triviant zie boven.

woensdag 18 nov 2015

Johannes :
Hanns Rauter was van geboorte Oostenrijker doch toen de Oostenrijkers in 1938, met veel enthousiasme, besloten zich volledig bij Duitsland aan te sluiten en Oostenrijk verder ging als de provincie Ostmark werd Rauter automatisch Rijks Duitser.

Toen verzetsstrijder in 1945 ij Woeste Hoeve de auto van Höherer SS-und Polizeiführer Rauter tot stoppen dwongen had Rauter dus al 7 jaar de Duitse nationaliteit.

En inderdaad raakte Rauter bij die aanslag zwaar gewond maar stierf niet. Na rechtspleging werd hij in maart 1949, op de Waalsdorper vlakte, gefusilleerd.

Het juiste antwoord op de vraag "Welke Duitser werd in maart 1945 bij Woeste Hoeve doodgeschoten?” zou kunnen zijn: Untersturmführer Erwin Exner de adjudant van Rauter.

Tja opgelet tijdens geschiedenis :-)

dinsdag 17 nov 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Nolet Distillery als bezoekersattractie

(door Kees Versteeg)

Nolet is een familiebedrijf met een rijke historie. Het bedrijf bestaat al sinds 1691 en ondertussen is de elfde generatie aan zet.

Nolet is meer dan de beroemde kolengestookte distilleerketel nummer 1. Fraai aan het bedrijf is niet alleen het bewaren van het ambachtelijk erfgoed, maar ook de ultramoderne logistiek. Vanuit de bottelhal loopt onder de Buitenhaven een tunnel naar o.a. een volledig geautomatiseerd magazijn. Nolet oogt zoals heel Schiedam zou moeten ogen: historische enerzijds, hypermodern anderzijds.

In bijgaande video leidt Bob Nolet, zoon van Carel Nolet, ons rond in de Schiedamse distilleerderij.

PS: onthoud ook het prachtige woord ‘engelendeel’: het deel jenever dat verdampt in het eikenhouten fust. Dat deel moet vastgesteld worden teneinde er geen accijns over te hoeven betalen.

https://www.youtube.com/watch?v=bpAMenG0cUA


Nolet is elke werkdag op afspraak te bezoeken voor een rondleiding.

Zie https://www.noletdistillery.com/nl/welkom

Foto 1: noletdistillery.com

Foto 2: tunnel onder de haven - boele.nl

  • Nieuw

  • Reacties