COLUMNS

Een tompoes met ‘heel veel ellende’

Ik kom voor mijn gebruikelijke ochtendritueel, koffie met krantje, volkskroeg Centraal binnengelopen. Nog amper door de deuropening komt mijn vriend Rinus Blomsteel, kunstschilder, mij tegemoet.

Lees verder

Sporten is levensgevaarlijk

Met het overlijden van de jonge Noorse topzwemmer Dale Oen is maar weer eens gebleken dat sport en dan vooral ook topspo[...]

Nachtmerrie van de Staatsloterij!

De stamgasten aan de bar in buurtcafé Walenburg dromen hardop van de spectaculaire grote prijs in de Staatsloterij aans[...]

Henk met de pijp

Henk ‘Klein’ (schuilnaam) was jarenlang de gokkoning van Rotterdam. Totdat hij werd gearresteerd op verdenking van h[...]

Blokfluit

Het Hoofd der School op de lagere school ‘Margriet’ in de Rotterdamse wijk Blijdorp was meneer Sterk. Een wat steil[...]

‘Hey, McCloud!’

In de Zwartjanstraat rijden twee agenten van de bereden politie. Een prachtgezicht, zeker vanaf het zonovergoten terras[...]

De Paasbeker

In de buurt van de Schiekade loop ik doelloos een zijstraat in en tref daar een rommelwinkeltje aan. Eigenlijk was ik he[...]

'Help, help!

Op het balkon op de tweede verdieping van het verzorgingstehuis staat een oude man te roepen: ‘Help, help!’ Ik woon[...]

Lentekriebels

Als een opgewonden standje belt een goede vriendin mij op met het volgende verhaal: ,,Ik sta hier op het houten brugget[...]

'Familie van Piet!'

,,Bolletje zoekt je!,’’ zo was de korte mededeling van barman Frans. ‘Bol’ stond in de hele stad als krachtpats[...]

Proost!

Ooit een schrikkeljarige ontmoet? Op 29 februari 1948 zag ik als Jim Peter Postma in Rotterdam mijn eerste levenslicht.[...]

Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties