COLUMNS

‘Niet bekend’

Teruglopend richting huis met een zak afhaalchinees in de hand stop ik voor een tafereel bij het filiaal van de Pauluskerk aan de Westersingel. Daar staat een rondborstige zigeuner met snor en al te praten met twee Antillianen. Het gaat om een verkooppraatje ,,van 20 euro per stuk,’’ zo ving ik op. De zigeuner wijst daarbij op een pizzadoos die hij in de hand houdt.

Een pizza voor 20 euro leek mij nogal duur.

Lees verder

Te Koop en Te huur

Nadat in 1986 de markt voor bedrijfsonroerend goed - net als nu - vrijwel volledig was ingestort, sprak ik een ondanks [...]

De nieuwe ‘Koning’

Elke dag verbaas ik mij weer hoe stadsmensen totaal gefascineerd kunnen raken van de natuur. Vooral als het om jonge e[...]

Awel, meneer de slimme ‘Ollander, ge z

Wie een bepaald soort journalistiek bedrijft komt nog wel eens in etablissementen waar goed gebekte, vaak keurig gekled[...]

‘Geestesziek’

Bij het nieuwe Rotterdamse Centraal Station in aanbouw staat iemand keihard te schreeuwen. Het is laat in de avond. Ie[...]

‘Brekebeen’

Recent vertelde ik u over een praktijkgeval bij een psychiater. Nu een uit de huisartsenpraktijk van ene dokter Van Zwo[...]

Oude verkopen voor ‘Nieuwe’

Als ik aan een ding een hekel heb dan is het om in de maling te worden genomen. ‘Misleiding’, heet dit tegenwoordig[...]

De psychiater

Met een bevriend psychiater zit ik op een terrasje te genieten van de lang verwachte zomerzon. Af en toen neemt hij mij[...]

De kleren maken de man

Als (nog steeds) lid van de Partij van de Arbeid kreeg ik op mijn recente verjaardag een mailtje van de nieuwe PvdA voo[...]

Bild op oorlogspad met 'ARJAN FLOPPEN'

ARJAN FLOPPEN, zo kopte de Duitse Bildzeitung daags na zijn gemiste penalty waarmee hij de uiteindelijke winnaar Chelse[...]

Krantje voor bejaarden

Het bejaarde echtpaar loopt sloffend door de gangen van het IJssellandziekenhuis. De vrouw is hardhorend, gezien haar h[...]

Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties