Toerist op fiets…

5532-toerist-op-fiets (Door Corry Gryn)
Nederland wordt momenteel weer overspoeld met toeristen, en in onze regio (Zuid-Holland) zie je 4 categorieën; in de auto, in een bus, in een camper en op de fiets.
Over die campers en de bussen heb ik het al eerder gehad; da’s een verhaal apart! Maar deze zomer zijn er opvallend veel toeristen op de fiets.
U kunt ze herkennen aan de helm. En vaak ook aan de vlaggetjes achterop; van de mensen van de pont heb ik geleerd dat de Duitsers rode vlaggetjes hebben en de Engelsen gele. Hele hordes gaan er met de pont mee; ze krioelen overal tussendoor, ’t is net een zwerm bijen.


Een dag of wat geleden stond ik te wachten voor de pont, komt er een groep van zo’n 20 mensen aan. Allemaal met helm, dezelfde shirts en de meesten op een racefiets. De gemiddelde leeftijd was 70 jaar, schatte ik zo. Aan de gesprekken te horen kwamen ze ergens uit het hele hoge noorden van Europa; veel å’s en ö’s. Eén dame viel in het bijzonder op; ze stapte van de fiets op een manier waarvan ik dacht: ,,Die heeft vást een zere kont!”
Toen ze ging lopen wist ik het zeker; of ze haar (wielrenners-) broekje volgep…. had. Dacht nog bij mezelf: ,,Ach ziel, had de bus genomen.” Met kromme beentjes strompelde ze het talud naar de pont af, kontje een beetje hangend…Waar een mens zin in heeft.

Het valt ook op dat een hoop fietstoeristen over het trottoir rijden; ze durven blijkbaar niet op de weg met die ‘enge’ auto’s. Zie je ineens een hele trits helmpjes met vlaggetjes fietsen aan de overkant, rakelings langs mensen die op de bus staan te wachten. Die zijn er inmiddels al aan gewend; soms zie je dan ineens zo’n hele groep tegelijkertijd achteruitdeinzen, en ja hoor, daar komen weer een stel. Hilarisch!
En je pikt er ook direct de Japanners uit; die staan werkelijk van iedere meter Holland foto’s te maken.

Wij krijgen trouwens ook aardig wat toeristen in de winkel; vaak vragen ze dan ook hoe ze bij de molens moeten komen. Dus dan moeten wij uitleggen dat ze de ‘ferry’ moeten nemen, en dan aan het eind van ,,the road, you follow the traffic-signs to the mills.”
Jaja, wij spreken onze talen, hoor! Engels, Duits, Frans en een paar woorden Spaans als het moet, zo nu en dan met handen en voeten maar we komen er altijd uit.
Soms is het moeilijk om dingen op het gebied van gezondheid te vertalen, zoals daar zijn; zadelpijn. Officieel is dat in het Engels ‘saddle-sore’, maar een tijdje terug had ik een Duitse meneer in de winkel en die vertaalde het naar ‘pain in the ass’. Gelachen! Wist gelijk wat ’ie bedoelde.

Ik plan de laatste jaren altijd een kwartiertje langer in, als ik naar m’n werk ga. Want ze willen ook allemaal apart betalen op de pont, ook al zijn ze met een groep. De ‘pontlui’ zijn helemaal voorgeprogrammeerd in het Engels en Duits. Lachen als je dat hoort! Met zo’n lekker Nederlands accent: “Wan sikstie for toe piepel wis bikes!”. Om je te bescheuren!!!
Maar uiteindelijk hopen we er allemaal een graantje van mee te pikken, ook al gaat het niet zo hard.
En dan nemen we dat gestuntel op de koop toe.

Corry Gryn :
Ha, meneer Wim! Dit vind ik nou hartstikke leuk! Bedankt voor dit 'cadeautje'!!! Indonesische rijsttafel met Oud-Bruin? ;)Hartelijke groet, Corry

donderdag 28 mei 2015

Wim :
Blijf vooral je schrijfsel inleveren Corry want wees verzekerd ik geniet er van. Maar soms kan ik het niet laten de boel wat op te schudden.

En inderdaad als je veel mensen ontmoet en dat is ook in een winkel hoor je het een en ander.

Denk wel is al de mensen hier die stukjes schrijven en de mensen die reageren zouden is met elkaar een goed glas moeten drinken en een heerlijke maaltijd moeten genieten. En dan vooral veel lol maken.

Maar ja dat moet iedereen willen, weet uit ervaring altijd een prachtig gebeuren.

woensdag 27 mei 2015

Corry Gryn :
Ha, meneer Wim! No problem! :) Weet U, ik lees en hoor zo veel narigheid elke dag weer dat het soms lijkt of er niks anders gebeurt in de wereld. Elke dag hoor ik in de winkel hele verdrietige verhalen van klanten, want die 'storten hun hart uit' bij me. Dat krijg je na zo veel jaar op één plek te werken. En dan probeer je zo iemand te troosten. En dan is schrijven over onbenullige dingen een goede uitlaatklep. Als die 'geschreven droedels' zoals ik ze noem, iemand kan laten (glim-)lachen is dat voor mij een cadeautje! Ik hoop dat U om mijn (misschien) toekomstige stukjes óók kan lachen; dat zou wéér een cadeautje zijn! Vriendelijke groet, Corry

woensdag 27 mei 2015

Wim :
Heb het begrepen Corry.Vergeet mijn woorden.

zondag 24 mei 2015

corry gryn :
Ha, meneer Johannes! Alles goed? En die pont? Ik heb een 'eigen lijntje'! :)Die 'pont-mensen' zijn mijn grote vrienden, al ruim 20 jaar. Ik geef het je te doen; tientallen keren per dag in zo'n 4 talen vertellen wat het 'overzetten' kost! En , neen, meneer Wim; ik spreek niet accentloos engels; sterker nog , de Britten in het buitenland denken dat ik uit Ierland kom, vanwege mijn accent! En ik lach me niet rot 'om'. Het is alleen vermakelijk om te horen hoe 'wereldburgers' communiceren, en elkaar tóch begrijpen! Met vriendelijke groet!

zondag 24 mei 2015

Wim :
Neen @Johannes heb geen peen in the aars ------LOL.

zaterdag 23 mei 2015

Johannes :
Wim, de boog kan niet altijd gespannen zijn waar is je gulle lach gebleven. Een "peen in the aars"?

Voor mij zijn de "kronkeltjes" van Corry een leuk intermezzo in al dat serieuze gedoe, graag meer. Alleen snap ik even niet welke pont Corry neemt tussen Sliedrecht en Kinderdijk?

zaterdag 23 mei 2015

Wim :
Corry Gryn spreekt zo accentloos haar talen dat ze zich rot moet lachen om de mensen die dat niet zo goed doen;de pontlui.

Het respect voor de medemens is weer top bij mevrouw C.Gryn.

zaterdag 23 mei 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Liever Turks dan Paaps..

(Door Geert-Jan Laan)

Tijdens de Nederlandse vrijheidstrijd, de 80-jarige oorlog dus, was een gevleugelde uitdrukking:,, Liever Turks dan Paaps.”Dat sloeg op de moslimbondgenoten in een land dat nu Turkije heet. In de strijd tegen de Spanjaarden was de sultan een belangrijke bondgenoot van de jonge Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In de harem van de sultan bevinden zich ook een grote hoeveelheid, door Nederland geschonken, Delfts blauwe tegels en andere kunstvoorwerpen.

Nederland was ook het eerste westeuropese land dat het moslimrijk erkende. En ook de eerste staat die een eigen ambassade in de stad opende die toen nog Constantinopel heette.Op onze beurt namen we de Turkse tulpenbollen mee en ontwikkelden zo een handel die tot op de dag van vandaag vele honderden miljoenen euro's en dollars waard is geworden.

Nu is het natuurlijk niet zo dat onze strak en streng gereformeerde voorvaderen ook vijf keer per dag op een matje in de richting van Mecca bogen met de tekst :,,Allah is groot.”

En katholieken werden niet onthoofd of op de brandstapel geworpen, maar wanneer zij zich in hun schuilkerken een beetje rustig hielden dan was een ander nieuw woord van toepassing. Het werd “gedoogd”.

En ik weet ook wel dat wanneer ooit de moslimtroepen niet voor Wenen waren tegengehouden de kans groot zou zijn dat wij ook in hoofddoekjes en lange jurken gekleed zouden zijn, maar dat is allemaal niet gebeurd.

Dus hebben we vrijheid van godsdienst. En dus plaatst iemand die de moskee wil sluiten zich buiten de orde in dit land.

En dat zou ook moeten gelden voor een politieke partij die geen leden en geen gekozen aanvoerder heeft.

Een fors aantal jaren geleden toen de Arabische landen dankzij de sterk gestegen prijzen van ruwe olie vele miljarden hadden te verteren was ik op een Europees/Arabisch symposium in de Zwitserse stad Montreux. Aanwezig was ook een uit Ijmuiden afkomstige vishandelaar. Ik vroeg aan hem of hij de Arabieren wilde overhalen onze malse Hollandse nieuwe te kopen en te consumeren. Hij knikte ontkennend. ,,Nee, dat houdt niet lang in de woestijn.” Hij troonde me mee naar een aanpalende kroeg en liet me samenzweerderig een soort kompas zien met allemaal in het Arabische afgedrukte plaatsnamen van over de hele wereld. ,,Kijk,“sprak hij terwijl hij een plaats dicht bij Montreux opzocht. De kompasnaald verschoof en hij wees:,, Daar ligt Mecca. Want zo'n Arabier ligt niet graag met zijn reet in de richting van Allah. Ik heb het de Meccafinder genoemd. ” Ik vroeg hoeveel het moest kosten. ,, Ik heb het in Italie laten vergulden. Zeg maar vijf honderd dollar.”

Een paar dagen later meldde hij dat hij er al zo'n zestig had verkocht.

Opnieuw had de koopman gewonnen van de dominee.


  • Nieuw

  • Reacties