COLUMNS

De laatste dag

4323-de-laatste-dag
(Door Geert-Jan Laan)

Op het moment dat ik dit schrijf zijn we nog maar een dag verwijderd van het moment dat volgens de zogenaamde Maya- kalender de wereld zal vergaan. Nu is dat zeker niet onmogelijk. Een forse komeet kan de aarde treffen. En wanneer de zon ons niet meer verwarmt, belicht en voorziet van voedsel zal het ook wel snel voorbij zijn. Maar daar zijn geen voortekenen van. Sterker nog. We hebben nu, in vergelijking tot onze voorouders, zo veel instrumenten en deskundigen dat we wel in de gaten krijgen of er iets mis is. Of we er dan iets tegen kunnen doen is nog maar de vraag.

Lees verder

‘De Mae West-cocktail’

4321-de-mae-west-cocktail
(Door Jim Postma)
(Vervolg van eerder geplaatste column ‘Toon de Zeeman’) Meer dan twintig jaar geleden maakte Toon van Doorn, [...]

Leve Stapel?

4305-leve-stapel
(Door Geert-Jan Laan)
Bij alle opwinding rond de gevallen hoogleraar Diederik Stapel vallen toch wat kanttekeningen te maken. Ten eerste. H[...]

‘Collect call’ van Toon de Zeeman

4304-collect-call-van-toon-de-zeeman
(Door Jim Postma)
Een van de meest kleurrijke mensen uit deze stad, Toon van Doorn, alias 'Toon de Zeeman’ is al weer zo’n vijftien j[...]

Helicopterview

4297-helicopterview
(Door Jim Postma)
Op zeer jonge leeftijd scoorde ik, totaal onbewust, een ongekende ‘tophit’ als toen de wereldwijde filmpjes van You[...]

Hemaworst zonder mosterd…

4285-hemaworst-zonder-mosterd
(Door Jim Postma)
De ‘r’ zit sinds september gelukkig weer in de maand tot aan mei volgend jaar. Voor de een betekent dit het eten va[...]

Excuses en toelichting; Jaren zestig (2)

4284-excuses-en-toelichting-jaren-zestig-2
(Door Geert-Jan Laan)
Ten eerste moet ik mijn excuses aanbieden aan Alexander Vinkenoog. Hij, zoon van de schrijver en dichter Simon Vinkenoo[...]

De zelfmoord van Tim (2)

4276-de-zelfmoord-van-tim-2
(Door Jim Postma)
(Vervolg van vorige week) Na de zomervakantie durfde ik niet terug te gaan naar school, bang om wederom te worden u[...]

De krankzinnige jaren zestig

4275-de-krankzinnige-jaren-zestig
(Door Geert-Jan Laan)
Wat ben ik achteraf blij dat ik in de jaren zestig als jong journalist toch vrij hard moest werken, een gezin kreeg met[...]

De zelfmoord van Tim

4262-de-zelfmoord-van-tim
(Door Jim Postma)
‘Dit bericht ging mij door merg en been’, zo liet ene Magda weten op een van de sites over Tim Ribberink. En zo war[...]

Ik heb Churchill nog gezien

4255-ik-heb-churchill-nog-gezien
(Door Geert-Jan Laan)
Vrij kort na de Tweede Wereldoorlog bezocht de voormalige premier van het Verenigd Koninkrijk en natuurlijk de grote ov[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties