Muis in huis (2)

5425-muis-in-huis-2 (Door Jim Postma)
Uit reacties op mijn vorige column blijkt dat muizenplagen in huizen vaker voorkomen in oude wijken in de stad dan in nieuwbouw. Oorzaak is meestal niet opgeruimd eten in de keuken of woonkamer. Zo’n plaag in je huis leidt tot veel stress, voornamelijk ’s nachts. ,,Ik kan er geen oog meer dicht van doen,’’ zo reageerde een bewoner aan de Kruiskade.


Inmiddels was ik dus mijn gevecht aangegaan om een dergelijke plaag te voorkomen. Met zakjes muizengif uit een dierenspeciaalzaak ging ik mijn brutale muis (of muizen) te lijf. Ik zette schoteltjes met de gekleurde graankorrels in mijn keuken. En binnen de kortste tijd waren die weer leeg gegeten…

Dat ging zo dagen achter elkaar totdat mijn doosje ‘Frap’ van 5,50 euro op was. Ik begreep er nu helemaal niets meer van. ,,Volgens mij hebben ze mij het verkeerde product gegeven,’’ dacht ik. Ietwat verontwaardigd ging ik terug naar de dierenzaak.
Laat daar nou net een dame voor mij staan met hetzelfde probleem. ,,Nee, die Frap muizenkorrels werken niet, doet u mij maar de pasta tegen muizen,’’ sprak zij verhelderend.

Toen ik aan de beurt was zei de verkoper: ,,Ja, u moet even geduld hebben. Vooral als het meerdere muizen zijn.’’ Dat wist ik dus nog niet. Maar zo liet ik mij toch weer overhalen om nog eens een dosis korrels van FRAP te halen. ,,En doe mij er voor de zekerheid nog maar twee muizenvallen bij,’’ zo sprak ik strijdvaardig.

Intussen werd ik op straat of via mails aangesproken over dit lastige probleem of ik ineens ‘de muizenvanger’ van Hamelen was geworden. Dit naar aanleiding van ‘Muis in huis (1)’. Zelfs in de kroeg veel reacties van ‘deskundigen’. Zo sprak een voor mij bekend echtpaar in café Companje: ,,Een ramp, die muizen in je huis. Bij ons vlogen ze langs de gordijnen, onder je bed en als een ware plaag in je keuken. Om gek van te worden. We hadden ook een kat in huis, maar die speelde er alleen maar mee. Met blauwe gifkorrels waren zij tenslotte na twee weken geheel verdwenen.’’

Ene Wim Plezier mailde mij in deze bevestigend: ,,Muis uit huis met de blauwe muizenkorrel. In drie dagen is je huis muisvrij.’’ En ene Ger Pouw schreef mij een diervriendelijke methode: ,,Pijnlijke en langzame gifdood voor zo’n muis. Neem liever een vangkooitje (zonder klem) en laat het dier in tuin of park los.’’

,,Makkelijk gezegd,’’ dacht ik thuisgekomen. Mijn ‘brutaaltje’ zat nu in mijn etenspan!

(Wordt vervolgd)

Jim Peter Postma :
Beste Johannes,

Punt 4). Met een veldmuizenhospitaal in je tuin lukt dat vast wel!

woensdag 18 maart 2015

Wim :
Maar J. Postma is je huis nu weer muizenvrij;mag het toch hopen.

woensdag 18 maart 2015

Johannes :
Muizenissen ja daar heb ik in een moderne flat geen last van. Laat ik toch maar een duit in het zakje doen.

1.Muizen moeten veel van die blauwe korrels eten willen ze dood gaan, het blauwe gif werkt immers op de bloedstolling van de "arme diertjes" en daarvoor moeten ze er genoeg en vooral herhaaldelijk van eten.

2.Muizen zijn vrolijke diertjes en zijn geneigd met de korreltjes te spelen waardoor het blauwe poeder er deels af gaat. Beter zijn de blauwe brokjes daarmee krijgen ze meer binnen.

3.Het vangen van één muis in een kooitje zet bij een plaag natuurlijk geen zoden aan de dijk en het loslaten van een muis in de tuin schiet ook niet op, ze zijn eerder binnen dan jij.

4.Het beste castreer je de mannetjes met een wasknijpertje en bij de vrouwtjes een dotje kit op de klit.
Succes gegarandeerd.


dinsdag 17 maart 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Who wants to live forever?


(Op vrijdag 1 februari 2019 publiceerden we deze kopstoot van Jim voor het eerst....)


Hier op ons aller planeet Moeder Aarde

heeft de hele en complete mensheid

op aarde maar één keus:

Or : We learn to live all together,

Or: We will all die together


Take your pick.

There will be absolutely no other way.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties