Voor paal staan (2)

5058-voor-paal-staan-2 (Door Jim Postma)
(Vervolg van vorige week)

De nieuwe kentekenpaal P700 (zône) aan de Walenburgerweg trok dus veertien man om deze paal te installeren. Maar zelfs met deze hele bemanning in de ochtenduren lukte dit niet. Volkomen onbegrijpelijk. Immers in het Oude Noorden van Rotterdam was men er al maanden als proef mee bezig. Dat dit experiment volkomen mislukt is gezien de boze reacties van automobilisten en winkeliers is een ander verhaal. Feit is dat de gemeente Rotterdam, tegen alle winden in, de hele stad aan het ‘kentekenparkeren’ wil helpen op 1 januari 2015. Hoeveel kost eigenlijk zo’n hele operatie waar de burger zelf niet om heeft gevraagd? Wie van u kent bijvoorbeeld uw kenteken uit het hoofd?

En wat is er mis met de oude vertrouwde palen? Die kunnen volgens deskundigen nog minstens tien jaar mee. Wethouder Langenberg geeft hierover oneigenlijke argumenten, zoals het verdwijnen van de chipknip en het 06-parkeren. En: ‘De huidige parkeerautomaten zijn verouderd’. Maar juist deze doen het nog prima!

Terug naar de Walenburgerweg waar wij op een terrasje geamuseerd zitten toe te kijken hoe keer op keer verschillende werkgroepen voor de nieuwe kentekenpaal staan. Zij kijken ernaar, voeren er discussies over en raken nu zelfs de paal aan! Een komt tot de ontdekking dat deze nog los in het asfalt staat. ‘Verdomd, hij wiebelt’, zo komt een tweede collega erbij. Dan gaat de hele groep nog een keer aan de paal lopen trekken, zodat deze haast omvalt. Zo zitten er nu zeker meer dan honderd manuren in. En nog lang niet klaar.

Het is half twaalf in de ochtend als er weer verse troepen verschijnen. Waaronder twee gemeentelijke scooters met de nummerborden F540FD en F539FD. Duidelijk ambtenaren die nu niets anders doen dan de paal lostrekken, in plaats van om deze vast te zetten. Ja, daar ga je als burger vanzelf hartelijk van lachen. Intussen blijft dus één man in een oranjehesje al het werk doen. Zoals dat vroeger in Oost-Europa gebeurde.

Tegen het middaguur geeft het hardwerkende oranjehesje het ook maar op. Hij plakt grijze tape om de paal en vertrekt met de rest van de groep.
Intussen zijn drie andere mannen in blauwe werkpakken begonnen aan paal 301 (zône), driehonderd meter verderop. Zij scheppen een hoopje zand weg van onder het trottoir. Ongeveer zo’n vijf schepjes per man. Nu gaan zij er allen bij zitten in een woningportiek en roken een shaggy. Meer dan een uur lang.
Kennelijk wachtend op versterking.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Dichters


‘Dichters zijn lieden die woorden

op een rijtje zetten,’ legde heer

Bommel uit. ‘Daardoor krijgen

die woorden een betekenis die

ze eerst niet hadden, en daar-

door lijkt het veel mooier dan

het is.’


Zie ook: Hommage aan Marten Toonder
en Marten Toonderviering op 2 mei


  • Nieuw

  • Reacties