Voor paal staan (1)

5049-voor-paal-staan-1 (Door Jim Postma)
Je moet erbij zijn geweest om het allemaal te kunnen geloven. Eerder schreef ik hier hoe de gemeente Rotterdam miljoenen euro’s weggooit aan ‘straatje open, straatje dicht’. Eenvoudig omdat er geen coördinatie bestaat over het openbreken van straten en trottoirs, dichtgooien en weer opnieuw openen voor kabeltjes of rioleringen. Bij café Maarten Vink aan het Noordplein bijvoorbeeld is hetzelfde stukje straat wel zeven of acht keer open en dicht geweest in twee maanden tijd!
Tel uit de je winst ‘heren aannemers’. Maar dit gelag betalen wij wel met zijn allen als burgers met nieuwe gemeentelijke belastingheffingen.

En nu gaat Rotterdam ‘kentekenparkeren’, zo luidden de enthousiaste gemeentelijke folders die overal in de stad worden verspreidt. Niemand van ons heeft er ooit om gevraagd, niemand van de automobilisten ziet het nut ervan.

In Rotterdam-Noord is een experiment gehouden over dit nieuwe fenomeen. Dit tot groot verdriet van alle betrokkenen, zeker de winkeliers en plaatselijke horeca.
,,Rampzalig,’’ noemen zij het. En opnieuw dreigen vele miljoenen euro’s hier volkomen nodeloos te worden verspild. Andere gemeenten hebben zeer wijselijk dit kentekenparkeren reeds afgezworen.

Het is omstreeks 11.00 uur ’s ochtends als ik arriveer voor mijn kopje koffie en krantje op het terras van café Walenburg aan de Walenburgerweg. Het gaat hier om paal ‘P 700’. Een grote wagen van Citytec, onderdeel van Youlz, staat half op het trottoir. Een man in een oranjehesje van deze firma is bezig met het installeren van de nieuwe kentekenpaal.
Zes andere mannen staan er omheen en kijken ernaar. Een van hen trekt een technische werkkaart van de paal. Die rouleert nu onder hen. De ene keer ondersteboven, dan weer opzij en leidt tot volop discussies onder de betrokken heren.

,,Zeven man, voor een paal,’’ schamper ik tegen mijn terrasgenoten. ,,Dan had je er vanmorgen om kwart over acht bij moeten zijn,’’ zegt Willem (‘VVD’) lachend. ,,Toen stonden er 14 man omheen, waarbij slechts een het werk deed!’’ Onze Willem, voormalig deelgemeenteraadslid in Noord, had vanaf die tijd met stijgende verbazing vanachter zijn huisraam de ‘soapoperatie’ gevolgd.
,,Vanaf die tijd,’’ vervolgt hij, ,,zijn er zeker al zes wagens met personeel van verschillende firma’s komen kijken. En ze kwamen er met zijn allen niet uit hoe nu die paal moest worden geïnstalleerd.’’ Bareigenaresse Sandra bevestigt zijn verhaal.

Nu komt Rob als medebuurtbewoner zijn duit in het zakje doen. ,,Gisteren waren zij met weer een hele groep bezig om de oude paal te verwijderen. Die zat muurvast en dat duurde zeker wel een halve dag.’’

(Wordt vervolgd)

roberto timero :
Grappige reactie Johannes. Het Russische arbeidsmodel was volgens jou zo gek nog niet?

woensdag 25 jun 2014

Johannes :
Ik denk alleen "Hoera, hier hebben vanavond een aantal gezinnen weer een eerlijke boterham"

woensdag 25 jun 2014

Wim :
Tja dit land is nou eenmaal een groot gekkenhuis.En het geld moet rollen of het nou belastinggeld is of niet.De mensen houden deze gekte zelf in stand door mensen via de politiek macht te geven die daar totaal niet voor geschikt zijn.Tel uit je winst.

dinsdag 24 jun 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties