Voorzienigheid (2)

5041-voorzienigheid-2 (Door Jim Postma)
(Vervolg van vorige week)


De oude man lag bewegingloos en onder het bloed op het trottoir, nadat hij zojuist van een caféstoel was gevallen in café Centraal. Vanwege de drukte in de kroeg was het verder nog niemand opgevallen. Meteen schreeuwde ik: ,,Kom helpen, er ligt een bejaarde gewond op straat.’’Ab ‘de Zeeman’ is naast mij als eerste bij dit tafereel. Vervolgens barkeeper Patricia en stukadoor Anjo.


Van het gezicht van de stokoude man, zo’n 90 jaar, stroomt bij zijn oog een straaltje bloed. Verder zitten er bloedsporen op zijn handen en benen. Op de grond ligt zijn gebroken bril met een glas eruit. Patricia belt onmiddellijk 112 en vraagt om de ambulancedienst.
Terwijl ‘de zeeman’ bezig is zijn hoofd lichtjes op te tillen stopt de stukadoor een kussentje daaronder. Zelf heb ik de handen van de ‘ouwe’ vastgepakt en knijp daarin met het doel hem tot bewustzijn te brengen.

Intussen blijft Patricia vragen beantwoorden van de ambulancedienst. Zoals: ,,Heeft hij suiker?’’ En: ,,Gebruikt hij medicijnen?’’ De barkeeper kon hier geen antwoord op geven omdat hij een vreemde voor ons was. Maar de receptioniste bleef maar doorgaan met vragen afvuren.
Inmiddels staan in de drukke winkelboulevard Zwartjanstraat voorbijgangers te staren naar de gewonde man. Als ik nog eens flink in zijn handen knijp, geeft hij opeens een teken van leven. Hij laat een diepe zucht, kreunt en opent zijn ogen met diepblauwe kijkers. Haast dezelfde van mijn stervende vader, zo’n twintig jaar geleden. Ook toen hield ik zijn handen vast.

De blik van deze oude man ontroerde mij dus. Ik probeerde hem gerust te stellen door te zeggen: ,,U heeft slechts enkele schaafwonden. Er is hulp voor u onderweg!’’ Als antwoord kneep hij nog steviger in mijn handen, alsof dit nog zijn enige houvast was in dit leven.
Eindelijk arriveert dan een ziekenwagen met een broeder van de Eerste Hulp bij Ongelukken. Al snel komt hij er achter dat de oude man hartproblemen heeft. Nu volgde een grote ziekenwagen met brancard. Net op tijd want in de auto kreeg hij een hartstilstand. Na zeker een kwartier werd hij gereanimeerd en reed de ziekenwagen met loeiende sirenes weg.

Pas de volgende dag hoorden wij de afloop via zijn begeleider die de rollator van de oude man kwam ophalen in ons café. Hij zei: ,,Bij aankomst in het ziekenhuis kreeg hij weer een hartstilstand. Daarna is er een pacemaker bij hem geplaatst.’’ De doktoren zeiden: ,,Nu kan hij weer een paar jaartjes mee…’'

Johannes :
Beste Wim.
Jim heeft twee hele dikke duimen waar de mooiste verhalen uitkomen maar dit verhaal beslist niet, dit was realiteit :-((
Ik heb soortgelijke situaties ook gezien maar dan in het Verre Oosten waar aangereden mensen op een handkar werden weggevoerd of laatst in Moskou waar een vrouw op straat overleed en op dezelfde plaats 4 uur later, met een oude deken over haar heen, nog lag.
Derde wereld taferelen waarvan we toen tegen elkaar zeiden "gelukkig dat we dit in Nederland niet zien"
Maar het komt eraan als we doorgaan, gisteren de schandalige discussie "hoeveel mag een kankerpatiënt kosten", heeft iemand ooit weleens de moed gehad om te vragen wat een instromende Eritreesche gelukszoeker mag kosten? Ja één en die werd door de rest van de Kamer als fascist weggezet.

En het is helaas niet alleen de PvdA die aan de wortels van ons mooie land knaagt, bijna de gehele Tweede Kamer zit daar primair voor eigen salaris en pensioen of een mooi baantje later bij een zorgverzekeraar.

vrijdag 20 jun 2014

Wim :
Als het verhaal echt waar is is het met goede afloop voor de oude man,en gelukkig maar.In de derde wereld @Johannes hebben ze gelukkig geen PvdA partij van armoede en onveiligheid.En maak je maar niet kwaad want in deze samenleving die steeds meer los raakt van zijn wortels zal het nog veel erger worden en dan zijn er geen Jim Postma,s meer die de mede mens in nood hulp verlenen; wordt steeds meer een zeldzaamheid.Men zal het dan moeten hebben van een hechte vriendenkring als dat nu al niet het geval is.

vrijdag 20 jun 2014

Johannes :
Dramatiek gevoelig beschreven Jim. Ben bang dat dit "derde wereld" tafereel straks dagelijks te zien zal zijn. Over niet te lange tijd worden alle bejaarden door hun kinderen op het terras van de buurtkroeg gedropt.
Dit zijn onze ouderen die nog kort geleden door onze Samson-adepten in het tehuis werden opgehaald om te komen stemmen.
Verdomme, net terug van een korte vakantie wordt ik van woede al weer rood boven mijn kraagje.

woensdag 18 jun 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties