‘Moppentapper’

5018-moppentapper (Door Jim Postma)
Ooit wel eens een mop verteld? De een gaat dat beter af dan de ander. Moppentappen en de luisteraars aan je binden is een echte kunst. Eigenlijk moet je daarvoor in de wieg zijn gelegd. Of je moet toevallig een hele goede leermeester tegenkomen.

In de loop der jaren en vooral door mijn kroegenbezoek heb ik een aanzienlijk repertoire opgebouwd. Daar gaat een gedegen selectieprocedure aan vooraf. Een goede mop moet in mijn ogen niet vulgaire zijn, maar een beetje schuin mag best. De grap moet in haast elk soort gezelschap te vertellen zijn.


Wil een mop in mijn voorraadkamer worden opgenomen, dan wordt die eerst een aantal keren uitgetest. Dan goed letten op de reacties. Lachen de mannen bijvoorbeeld harder dan de vrouwen of juist omgekeerd? Slaat de mop aan alle kanten goed aan, dan pas is die voor herhaling geslaagd. En vooral nooit aan het einde beginnen te lachen om je eigen grap. Dat is dodelijk.

Moppentappen kan in gespannen gezelschappen soms heel ontwapenend werken. Zo merkte ik tijden buitenlandse reizen. Op conferenties tussen Chinezen, Russen, Amerikanen en zelfs met Israëliers en Palestijnen kon een goede internationale mop zeer bevrijdend werken, zelfs vredestichtend. Zo ook hier lokaal.
Zoals: ‘Ali komt heel vrolijk de kroeg binnen en roept aan de bar: ,,Doe een rondje van ikke.’’ Daarop zegt ‘Bolle Kees’ verwijtend: ,,Nee Ali, het is geen rondje van ikke, maar een rondje van mij!’’… Antwoordt Ali: ,,Dat vind ik ook goed.’’
Of deze vrij recente: ‘De Belgische Voedsel en Warenwet heeft in België alle potjes honing uit de schappen gehaald. De Belgische VWA kwam tot de conclusie dat er een bijsmaak aan zat.’

Tot slot deze: ‘Drie geestelijken, een priester, een dominee en een rabbi gaan naar het grote grizzlyberenbos om hun jaarlijkse geloofbelijdenis te doen. Als eerste gaat de priester naar binnen en komt na een half uur lachend terug. ,,Niet te geloven, zegt hij. Ik gaf die grizzly een heilige hostie en hij was meteen bekeerd.’’ Nu volgde de dominee. Na zijn terugkomst vertelde hij enthousiast: ,,Ik lokte hem het water in met een grote zalmforel. Nou, hij was meteen gedoopt…’’
Toen volgde de rabbi. Geheel onder het bloed en onder de kleerscheuren komt hij terug uit het bos. ,,Wat is er in hemelsnaam gebeurd,’’ vroegen de dominee en de priester geschrokken zich af.

,,Nou,’’ antwoordde de rabbi, ,,hebben jullie ooit wel eens geprobeerd een grizzlybeer te besnijden?!’’

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties