COLUMNS

Fietsers; de Duitse in het bijzonder

7328-fietsers-de-duitse-in-het-bijzonder
(Door Ronald Sörensen)

Enkele weken geleden wilde ik invoegen op een t-splitsing. Ik stond net op het fietspad om linksaf te slaan, toen ik een scooter met een noodgang zag aankomen. Even wachten dus, maar ondertussen kwamen er van de andere kant auto’s. Ongewild blokkeerde ik dus het fietspad. Zo’n 60 meter rechts van me kwam een fietser aan, die dus even moest stoppen, maar die op mijn auto sloeg en begon te schelden. Ik zo’n ordinaire autobezitter had het gewaagd een deugende fietser even te laten wachten.

Als ik een paar jonger was geweest en zonder mijn vrouw in de auto had gezeten, was het uitgelopen op een draai om de oren voor meneer de fietser (vrij klein van postuur) Nu ben ik na het invoegen alleen uitgestapt om hem de waarheid te zeggen, maar hij was links afgeslagen. Hij fietste overigens met zijn zoontje? Geweldig voorbeeld dus.

Ik ga niet uitweiden over de wijze waarop mijn generatie, met een fractie van het verkeer van nu, heeft leren fietsen. Van regels voor fietsers lijkt nu vrijwel niets meer over. Midden op straat fietsen, met drie naast elkaar en hand niet uitsteken bij afslaan zijn gemeen goed geworden. Bijna anarchie, want er is één regel: De fietser heeft altijd gelijk. Dat gelijk gaat vaak gepaard met een superieure glimlach als weer een basisregel met voeten wordt getreden door b.v. komende van links voorrang te nemen. Dat is op wegen, waar fietsers en ander verkeer tegelijk gebruik van mogen maken, maar ook op de fietspaden gaat het vaak fout.

In ons zomerverblijfje aan de zeekant is alles per fiets te bereiken. Strand, bossen pittoreske dorpjes zijn met elkaar verbonden via duidelijk aangegeven fietspaden. Helaas, ook daar gaat het veel mis. De e-bike (ik ook) noodt tot veel passeren, maar een gewone fietser is niet altijd bereid daarvoor de ruimte te verschaffen.

Op de fiets lijkt het, moet vooral onderling geconverseerd worden en het liefst naast elkaar. Uren zitten ze in vakantiehuisjes of op terrassen bijeen, maar de conversatie schijn pas op het fietspad goed op gang te komen. Soms wordt bij godsgratie een beetje ingehouden om ruimte te geven en vaak gaat dat met misprijzende blikken gepaard. Ook bij het tegemoet komen willen naast elkaar fietsende weggebruikers ongaarne ruimte geven. Men schuift een centimeter of tien naar rechts of houdt pas op het allerlaatste ogenblijk in; dat laatste vaak zuchtend.

Daarnaast is er de terreur van wielrenners en mountainbikers, die op geen enkele wijze hun snelheid wensen aan te passen. Ze hebben geen bel, dus het passeren gaat onverwachte en maakt je aan het schrikken. Dan heb ik het verder niet over hun meestal zeer onesthetische outfit waarmee ze - moeilijk lopend op speciale schoentjes - een terras bezoeken.

In ons zomerverblijf fietsen ook erg veel Duitsers. Ze zijn te herkennen aan (vaak te kleine) fietshelmen en een eeuwige glimlach (im Holland gibt dass Fahrrad viel Spass) Meestal rijden ze op een huurfiets met een duidelijk nummer. In hun Heimat zijn weinig fietspaden en dat is te merken. Buiten dat ze zich graag groepsgewijs het totale fietspad blokkerend verplaatsen (kleintjes als bij een kudde olifanten in het midden) staan ze ook vaak stil met in hun hand een kaart; niet naast maar op het pad! Voor onze camping ingang staat een grote kaart met alle fietspaden in de omgeving. Heel vaak wordt door die onze Oosterburen bestudeerd, maar weer met de fiets ondertussen het fietspad blokkerend. Gezegd moet worden dat ze zich wel altijd verontschuldigen als je tot afstappen wordt gedwongen. Slechts één keer ben ik boos geworden toen ik – net met moeite een duin beklommen – naar beneden wilde roetsjen, maar het dal versperd zag door Duitse kaartlezers. Op zo’n pad ligt vaak zand dus het remmen is nog gevaarlijk ook. Maar goed, ze verontschuldigden zich en begrepen mijn boze uitleg.

Toen ik na het incident tegen mijn jongere metgezel een opmerking maakte over fietsen en Duitsers, die ook mijn vader had kunnen maken, zag ik dat hij me niet begreep. Voor hem was de Tweede Wereldoorlog allang afgelopen. Bij mij ligt dat heel soms nog anders.

Lees verder

Grijze wolven

7314-grijze-wolven
(Door Ronald Sörensen)
Vanochtend zag ik dat in Australië commotie is ontstaan, omdat soldaten in Afghanistan gelegerd een swastika vlag ha[...]

Een nieuwe Rotterdammer

7305-een-nieuwe-rotterdammer
(Door Geert-Jan Laan)
In zijn meest recente collumn op deze site spreekt Ronald Sørensen vol lof over het jaarlijkse essay gevoegd bij he[...]

Het Oude Tramhuis

7304-het-oude-tramhuis
(Door Alek Dabrowski)
Er zijn cafés die alleen diep in de nacht werden bezocht. Het besluit om er heen te gaan ontstond op een moment dat[...]

Een historische kat in de zak?

7290-een-historische-kat-in-de-zak
(Door Ronald Sörensen)
De houding van historisch genootschap Roterodamum t.o.v. de partij die de laatste 20 jaar de Rotterdamse politiek beh[...]

Lawine aan hulp

7280-lawine-aan-hulp
(Door Geert-Jan Laan)
Sinds ruim een jaar is mijn leven aangrijpend veranderd. Een hartaanval, veertien dagen in coma, mijn rechterbeen no[...]

Rondjes

7270-rondjes
(Door Alek Dabrowski)
De manier waarop mensen zich in de kroeg gedragen zegt veel over hun persoonlijkheid. Stel je wilt met een nieuwe [...]

De pil van Drion?

7267-de-pil-van-drion
(Door Frank Drion)
Enkele decennia geleden heeft mijn verre achterneef, professor Huib Drion eens geopperd, dat er toch eigenlijk een pi[...]

Roken mag

7255-roken-mag
(Door Alek Dabrowski)
Kroegtijgers die roken hebben het moeilijk in het huidige tijdsgewricht. Bij mooi weer kun je op een terras gaan zitt[...]

Vandaag is de eerste dag van een nieuw l

7254-vandaag-is-de-eerste-dag-van-een-nieuw-leven
(Door Torcque Zaanen)
Men zegt vaak dat vandaag de eerste dag is van een nieuw leven, maar wie zegt mij dat ik een nieuw leven wil, of mor[...]

Zullen wij laten horen?

7249-zullen-wij-laten-horen
(Door Ronald Sörensen)
De tranen liepen over mijn wangen toen ik de eigengoal van Sparta tegen Dordrecht zag. Het afgelopen seizoen [...]

Social media

KOPSTOOT

Kopstoot 1

Foto: Kajan Liu,


‘Ontdekking van de eeuw’

Tijdens mijn bezoek in aangenaam gezelschap afgelopen zondag aan museum Boijmans met een topdrukte hebben wij ‘de ontdekking van de eeuw’ gedaan. Als hele redactie van www.vandaagenmorgen.nl

Bij het doorlopen van de zeer succesvolle expositie ‘Puur Rubens’ troffen wij een olieverfdoek aan met de beeltenis van een jongeman.

Daarnaast stond als opschrift: ‘Rubens, 1632, jongen’. (Zie ook elders op deze pagina).

Wie hier echter heel intensief naar gaat kijken ziet in dit naamloze gezicht ineens zeer goede bekende. Maar van waar ook al weer?

Juist! Van het wereldwijde witte doek en televisie van de overbekende langdurige serie ‘In de ban van de Ring’. Opgenomen in deze 20e eeuw. Met maar een conclusie (check het zelf maar).

Dit is dus de afbeelding van ‘Mister Frodo.’ Van nota bene reeds eeuwen geleden. Hoe is het mogelijk?!

Het is aan deze Peter Paul Rubens (1577-1640), de schilderskoning van de Vlaamse Barok te danken dat hij als allereerste deze ‘Mister Frodo ‘ te voorschijn heeft getoverd. Niet uit de kast of uit het schilderij.

Maar zeker wel ‘Uit de ban van de Ring.’

Jim Postma


Kopstoot 2

DISCUSSIE WILDERS EN RUTTE

Zojuist gehoord op de Radio 2 bij het nieuws heden om 14.00 uur. Een discussie tussen twee kemphanen.

Over de vernielingen tijdens het Nieuwjaar aangericht
door raddraaïers riep Mark Rutte recentelijk:

‘Het liefst zou ik hen persoonlijk in elkaar slaan.’

Daarop antwoordde Wilders:

‘Waarmee Rutte?

Met je handtasje?!’

Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties