‘Goede’ Jaap Kok (71) in ‘Holy Bible’ begraven

4927-goede-jaap-kok-71-in-holy-bible-begraven (Door Jim Postma)

Je moet erbij zijn geweest om het te geloven. Gelukkig waren er bij zijn begrafenis zo’n 250 gelovigen. Min of meer gelovig, maar zeker als getuigen van dit zeer bijzondere gebeuren.
Zelf mocht ik als goede vriend en reisgenoot aanwezig zijn bij zijn herdenkingsdienst in de Breepleinkerk in Rotterdam-Zuid. Dat was vorige week maandag.


Sinds jaar en dag was ik in een dergelijke fraaie kerk – wel een beetje wit steriel – niet binnen geweest. Wel loop ik al haast een halve eeuw mijn kroegen onder het motto ‘een rondje om de kerk’. En juist daar heb ik goede Jaap Kok (71) samen met zijn goedlachse vrouw Janny Kok, havenjournaliste, ooit leren kennen. Dat was zeker zo’n 35 jaar geleden in destijds roemrucht café ‘De Schouw’.

Jaap Kok was geboren met een gebrek rondom zijn mond. Hoewel dus in latere jaren sprekend met een spraakgebrek, werd dit juist ook zijn kracht. Voor zijn vele verdiensten eerst in grafische drukkerijen en later als christelijke hulpverlener in Zuidelijk Afrika is hij tijdens dit leven onderscheiden. Eerst als Lid in de Orde van Oranje-Nassau en later als ‘Drager van de Erasmusspeld’.
Op zijn rouwkaart had zijn vrouw Janny geschreven: ‘Mijn lieve man, kameraad en raadgever, lieve en betrokken vader en schoonvader.’ Daarna in cursieve letters: ‘Levensgenieter, sociaal en betrokken, rasoptimist, gulle gever van liefde en warmte, harde werker in Gods Tuin: dat is Jaap ten voeten uit!’

In Afrika hielp hij lokale bevolkingen aan schooltjes, bibliotheken en gezondheidscentra. Voor de wat minder gelovigen was dit tijdens zijn herdenkingsdienst een ware ‘openbaring’. Zo zei filmer/fotograaf Paul Hošek: ‘Gôh, ik wist niet dat Jaap zo gelovig was!’

Jaap Kok (voor met korte broek) met achter hem de Zuid-Afrikaanse predikant Louis Krüger op een olifant in Afrika.

Predikant Fokje Wierdsma vergeleek Jaap Kok met een hovenier die daar ver weg in de Afrikaanse wildernis werkte aan een paradijselijke tuin tot heil van alle goede lieden. Vriendin Ine Idsinga noemde hem van de kansel een ‘pure vredestichter’. Zij zei: ,,Met Jaap kon niemand ruzie krijgen. Als iedereen was zoals hij zou er nooit meer oorlog zijn op Aarde.’’

Je moet erbij zijn geweest om het te geloven… maar daar in die kerk lag onze Jaap Kok opgebaard in een ‘Holy Bible’ en is daarin later begraven. Zijn wel heel bijzondere kist was gemaakt in Ghana, dus in de vorm van de bijbel.
Hoewel onze Jaap Kok waarschijnlijk de eerste is in Rotterdam en mogelijk ook in heel Nederland die in de ‘Holy Bible’ is begraven is er niets nieuws onder de zon.
Zo’n twintig jaar geleden werd er in het museum van Land- en Volkerenkunde een expositie gehouden over de meest vreemdsoortige doodskisten uit het Afrikaanse land Ghana. Zo waren er racewagens te zien in de vorm van een kist, van racefanaten, uien van ‘uienboeren’, komkommers van ‘komkommerboeren’ en zo iedereen naar zijn of haar vak of liefhebberij.

De kisten kosten volgens Janny Kok tussen de 500 en 1000 euro, handgemaakt naar ieders smaak. Na aankomst in de Rotterdamse haven worden deze eenmalig gemaakte bijzondere kisten nog eens extra ontsmet via douanediensten om eventuele schadelijke bacteriën vanuit Ghana tegen te gaan.
Inmiddels werd tijdens de kerk- en herdenkingsdienst in de Breepleinkerk op het ‘altaar’ met koperen schroeven zijn boek, de ‘Holy Bible’, voorgoed gesloten.
Toen, op datzelfde moment, hoorde ik onze Jaap nog namompelen: ‘Maar het woord van God blijft altijd open, tot in de eeuwigheid!’

Amen.


R.Sörensen :
Mooie column.

dinsdag 04 maart 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Who wants to live forever?


(Op vrijdag 1 februari 2019 publiceerden we deze kopstoot van Jim voor het eerst....)


Hier op ons aller planeet Moeder Aarde

heeft de hele en complete mensheid

op aarde maar één keus:

Or : We learn to live all together,

Or: We will all die together


Take your pick.

There will be absolutely no other way.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties