’Paardenlul’

4910-paardenlul (Door Jim Postma)

In plaats van het eeuwige gezeik over het weer en voetbal zitten wij woordspelletjes te doen. Grammatica aan de bar. Met vijf man in onze stamkroeg ‘Companje’. Zelf geef ik de aftrap. Ik wijs naar een bord in het café waarop stond: ‘Pannenkoekenavond’.
Ietwat onzeker zeg ik tegen het vaste ploegje: ,,Vroeger was dat toch ‘pannekoeken’, dus zonder ‘n’,’’ Kleine René: ,,Ja, dat komt door die Dikke van Dale. Elk jaar veranderen zij de spelling om boeken te verkopen!’’ Grijze Hans met zijn bekende knipoog: ,,Is het nou Van Dale of Van Daale met dubbel ‘a’?!’’


Vervolgens de gebroeders Maurice en Manuel, oud-mariniers: ,,En is het nou paardelul of paardenlul?’’
Volgens Van Dale: ‘Paardenlul. De lul van een paard. Of scheldwoord’. Even later opgezocht in ‘Kramers Nieuw Woordenboek Nederlands’ van enkele jaren geleden. Geen woord over ‘paardenlul’. Maar wel: paardehaar, paardekop, paardemest en paardemiddel, dus allemaal zonder ‘n’ aan het einde!

Op dat moment, toeval bestaat haast niet, komen er twee politieagenten van de ‘bereden brigade’ op hun paarden langs het café gereden. René, bijgenaamd ‘de Kleine Generaal’ (tijdens het tv-voetballen kijken), springt op van zijn barkruk. Met ondeugend twinkelende ogen loopt hij naar buiten. Als een ware Pietje Bel.
,,Mag ik u wat vragen,’’ houdt hij de politiemannen te paard staande. ,,Is het nou paardelul of paardenlul,’’ roept hij hardop. De agenten verschieten van kleur. Een maakt al aanstalten zijn wapenstok te grijpen.

,,Ho, ho,’’ roept René verschrikt en steekt afwerend zijn handen omhoog. ,,Wij zijn hier binnen bezig met woordspelletjes, Nederlandse grammatica dus. En onze uitbater Dick zegt dat u het antwoord wel weet.’’
De agenten zijn even uit het veld geslagen.
Of de duvel er mee speelde, zelfs hun paarden raakten hierdoor van slag. Een van de twee, een bruine, begint op het trottoir te kakken. Grote hopen drollen stapelen zich op. De hele kroeg lag nu blauw van de lach. Maar niet Hans van schoothond Kaya. Als door een wesp gestoken vliegt hij naar buiten: ,,Als mijn hond dit doet, krijg ik een bekeuring,’’ zegt hij fel, ,,opruimen die strontzooi!’’

De agenten, ietwat nerveus, doen of hun neus bloedt. Dan zegt de een tegen de ander met een kwinkslag: ,,Is strontzooi nu met een t of een d?’’
Uitbater Dick staat inmiddels met een vinger te wijzen naar de achterkant van het paard: ,,Jute Zak,’’ roept hij. ,,Jute Zak!’’ (Juut of juten is Bargoens voor ‘politie’).
Met een knipoog bedoelde hij zogenaamd een jutezak onder het paard te hangen om de uitwerpselen op te vangen. Zoals vroeger.
De bereden politie had kennelijk nu meer dan genoeg van deze dubbelzinnige woordpelletjes. In galop gingen zij er vandoor.

,,Zei ik het niet,’’ riep René triomfantelijk, ,,Het is toch paardenlul!’’

frank venrooij :
wat een paardenlullen zijn het toch.

dinsdag 18 apr 2017

Jur Bekooy :
Als je het over de edele delen van een edel dier hebt, dan hoort het toch 'paardenpenis' te zijn?

zondag 12 okt 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

NEIN, ZWEI! ..

Toen in 1982 ene Helmut Kohl de nieuwe Duitse Bondskanselier werd, was nog maar weinig over hem bekend. Van Duitse collega journalisten hoorde ik dat de nu bij zijn overlijden zo geprezen politicus erbarmelijk slecht Engels sprak. Later hoorde ik wat voorbeelden hiervan.

Kohl was op bezoek bij president Reagan en op weg naar het Witte Huis crashte de limousine van de voor hem rijdende Margaret Thatcher op de limousine van president Reagan. Thatcher stapte uit en sprak:,, I am so sorry." Reagan antwoordde beleefd:,, I am sorry too." Waarop de limousine van Kohl ook botste en de Bondskanselier uit de auto sprong:,, I am sorry Three " sprak Kohl trots.

Later in New York na een bijeenkomst van de VN ging Kohl in een Amerikaanse kroeg wat met zijn secretaresse drinken. Zij wilde sherry. De barkeeper vroeg: ,,Do you want dry sherry?".

Kohl met stemverheffing: ,,NEIN, ZWEI!"

Fotobijschrift: in 1995 bezocht de toenmalige Bondskanselier Helmut Kohl het monument van Zadkine in het hartje van onze stad. Geflankeerd door links toenmalig premier Wim Kok en rechts van Kohl toenmalige burgemeester Bram Peper.




  • Nieuw

  • Reacties