COLUMNS

‘De plofkip’

3949-de-plofkip
(Door Jim Postma)

Mijn buurman Ruud komt opgewonden de verkeersweg overgestoken, richting ons terrasje. Daar zitten wij met vijf man wat na te genieten van de nazomerzon. Ruud wordt zo wat voortgetrokken door zijn oersterke Amerikaanse buldog ‘Daniel’. Onder zijn rechterarm draagt hij een kartonnen doos. Die zet hij even later voor onze neus op de terrastafel.

Lees verder

Nimmer meed ik Timmer (3)

3876-nimmer-meed-ik-timmer-3
(Door Geert-Jan Laan)
Op 28 februari 1989 werd mijn oudste zoon Michiel 20. Hij vierde die verjaardag op een zaterdagmiddag op zijn nieuwe ka[...]

‘Ik val aan…’

3945-ik-val-aan
(Door Jim Postma)
Naarmate je leeftijd stijgt, nemen begrafenissen en crematies om je heen toe. Vorige week vertelde ik dat een oude beke[...]

‘De palingboer’

Café Timmer aan de Oude Binnenweg wordt zo langzamerhand het meest bizarre stamcafeetje van heel Rotterdam. Nooit muzi[...]

Nimmer meed ik Timmer (2)

Nog maar even een aantal uitspraken, dialogen en andere conversaties die al jaren in café Timmer worden en werden geho[...]

‘Undercover’

Een politieman heeft het aan de stok met een boze automobilist. Een dagelijks tafereel in heel Rotterdam. Dit keer staa[...]

‘Toverbos’

Het Kralingse Bos zit vol met verrassingen. Elke keer als ik de vijf kilometer eromheen loop, ontdek ik weer iets nieuw[...]

Kip of kop (2)

(vervolg van vorige week) Het nieuws op het platteland gaat vaak veel sneller dan in de grote stad. Inmiddels was[...]

Kip of kop (1)

Op het eiland Goeree Overflakkee ligt een klein paradijsje dat haast niemand nog kent. Gecreëerd in vijf jaar tijd doo[...]

Hanenkam

Aangekomen via de metro bij het Zuidplein loop ik naar de streekbushalte nummer 136 richting Stellendam. Bij de halte t[...]

Nimmer meed ik Timmer

Het moet gezegd worden. Het was Henk Donia die mij als piepjong journalist café Timmer aan de Rotterdamse Oude Binnenw[...]

Social media

KOPSTOOT

Moskou gemist


Ruud Gullit en Dick Advocaat,

Waren helemaal paraat,

Zij zouden na het uitbuiken,

Die Wit-Russen een poepie laten ruiken,

Helaas werd het bijna nog gelijkspel

In de verlenging lukte het toch wel,

Maar het bleef een avond vol kommer en kwel,

Of het verder gaat wil je niet weten,

Maar Moskou moeten we maar vergeten.


Geert-Jan Laan


  • Nieuw

  • Reacties