COLUMNS

‘Patsers’

4602-patsers
(Door Jim Postma)

In een behoorlijk gerenommeerd restaurant zit ik te eten met een gezelschap. Twee van hen zijn miljonair.
Tijdens het etentje met deze miljonairs zat ik mij dood te ergeren. Niets was goed. De wijn niet, het voorafje niet, hoofdgerecht niet, niets! En dan de manier waarop zij dit met hun bekakte grote bekken brachten. Het eerst zo goedlachse en sympathieke dienstertje werd er bloednerveus van. Ik had met haar te doen.

Lees verder

Rechtspraak

4596-rechtspraak
(Door Jim Postma)
Vorige week trof ik in een 2de hands boekwinkeltje ‘Passagieren op de Dijk’ aan van mijn goede collega Herman Rome[...]

Gratis nacht in Hilton

4587-gratis-nacht-in-hilton
(Door Jim Postma)
Het Hilton Hotel in Rotterdam bestaat 50 jaar, zo was onlangs in kranten te lezen. Dat zij mij niet voor het feestje h[...]

‘Haringnieuws per flessenpost’ (2)

4579-haringnieuws-per-flessenpost-2
(Door Jim Postma)
(Vervolg van vorige week) Na een nachtje slapen in de hut van de radio-officier kwamen fotograaf Hennie Maliangka[...]

Nieuwe haring

4571-nieuwe-haring
(Door Geert-Jan Laan)
De nieuwe haring is wat laat, maar voortreffelijk. Er zijn nog maar weinig haringkramen of visboeren die daar nog een [...]

‘Haringnieuws per flessenpost (1)’

4568-haringnieuws-per-flessenpost-1
(Door Jim Postma)
Als twee rasechte Rotterdamse Ketelbinken stappen wij aan boord van de hektrawler van de visfirma Jackzon in Schevenin[...]

Lockheed (slot)

4557-lockheed-slot
(Door Geert-Jan Laan)
In zijn best uitstekende journalistieke memoires onder de titel ‘Sterke Verhalen’ doet de voormalige Nieuwe Revu j[...]

'Op de Uwe!’

4556-op-de-uwe
(Door Jim Postma)
De meeste kleurrijke figuren uit deze stad die ik hier voor u in geuren en kleuren mocht beschrijven, zijn reeds dood.[...]

‘Hallelujah!’

4548-hallelujah
(Door Jim Postma)
Ik heb iets met zwervers. Nee, niet met alcoholverslaafden of drugsjunks, maar vooral met oudere mensen die in hun lev[...]

’De Laatste’

4541-de-laatste
(Door Jim Postma)
Vorige week had ik het over het zogenaamde ‘Binnenkomertje’ in de kroeg. Iedere stamoudste van het café heeft hie[...]

’t Binnenkomertje

4533-t-binnenkomertje
(Door Jim Postma)
Het zogenaamde ‘binnenkomertje’ in café of andere horecagelegenheid kan je dag maken of breken. Vorige [...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties