Rechtspraak

4596-rechtspraak (Door Jim Postma)

Vorige week trof ik in een 2de hands boekwinkeltje ‘Passagieren op de Dijk’ aan van mijn goede collega Herman Romer.
Deze uitgave ging over de Schiedamsedijk van voor de oorlog, als uitgaanscentrum en hoerenbuurt. Nog voor Katendrecht.
Alleen ontbrak helaas dit onderstaande verhaal.


In de twintiger jaren patrouilleerde mijn opa, Arjen Postma, daar als buurtagent in zijn eentje over de Schiedamsedijk .
Op een zoele zomerse avond bedachten enkele hoeren en pooiers een geintje. Zij gooiden van driehoog ‘een pot met uitwerpselen over de politieman heen’. Aldus de plastische uitdrukking van mijn grootmoeder.
Het was een voltreffer. Drollen en urine rolden over zijn fraaie uniform.
Soms was hij uren bezig om knopen en ander blinkend zilver op te poetsen. En nu dit dus.

Zijn Friese bloed begon te koken. Vervolgens stormde hij de trappen op van het hoerenhuis. De hoeren en pooiers lagen blauw van de lach. Dat duurde niet lang.
Mijn grootvader trok zijn sabel en met de botte kant begon hij er op los te hakken. In blinde woede sloeg hij alles kort en klein wat voor zijn ogen kwam.
Vanwege het geschreeuw en gekerm van de daders belden buren de politie. Zoals in een Comedy Capers politiefilm stopte een overvalwagen met acht man. Mijn opa werd ter kalmering meegenomen naar het hoofdbureau.
In het Rotterdams Nieuwsblad van die tijd stond de volgende dag: ‘Agent krankzinnig geworden!’
Daarop toog mijn grootvader verontwaardigd naar het redactielokaal en vertelde daar de juiste toedracht. Een dag later volgde een rectificatie: ‘Kranige agent!’

De bont en blauw geslagen hoeren en pooiers spanden een rechtszaak tegen hem aan wegens zware mishandeling. Het hele kleurrijke zooitje zat daar met de armen in het gips, witte verbandtulbanden om het hoofd. Zwaar overdreven.
De rechter vroeg toen aan mijn opa het hoe en waarom.
,,Edelachtbare,’’ zo sprak grootvader zelfverzekerd, ,,u zit daar hoog op uw zetel met uw mooie zwarte toga aan. Wat zou u doen als iemand achter u plotseling een pot met poep en pies over uw hoofd uitkiepert?’’

De rechter moest hier even over nadenken. Vervolgens vroeg hij in de richting van de ‘ziekenboeg’ op de publieke tribune: ,,Wie van u heeft die pot over deze agent uitgegooid?!’’
De hoeren en de pooiers keken elkaar schaapachtig aan. Geen van hen stak schuldbewust de vinger omhoog.
Historisch kwam de rechter daarop met de volgende uitspraak: ,,Als u niet weet wie van u deze agent heeft besmeurd, dan weet ik niet wie u mishandeld heeft.’’
Wat een Rechtspraak!

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties