‘Straatje open straatje dicht’(2)

4457-straatje-open-straatje-dicht-2 (Door Jim Postma)

Enkele weken geleden was het wederom prijs in de Burgemeester Roosstraat. Aan de kant van de Noordsingel was de kop van deze straat geheel opengebroken. Alleen was dit aan het begin van deze straat, aan de kant van de Zwartjanstraat niet kenbaar gemaakt voor fietsers en voetgangers.


Niets vermoedend dus loop ik door de straat. Een fietser komt met mij tegelijkertijd na honderden meters aan en wij kijken beiden vol verbazing naar de ‘doodlopende’ weg die uitkomt op de Noordsingel. Metershoge hekken blokkeren alle doorgang. De man op de fiets keert nu scheldend om. Ik ontdek echter een ‘muizengaatje’. Met alle kracht duw ik het hek een beetje open en worstel mij er doorheen.
Op 20 meter afstand zie ik een boomlange man met een groenwit hesje aan. Ik begin tegen hem tekeer te gaan. ,,Oh, mot u mij hebben, hè,’’ begint hij afwerend. ,,U weet niet wat ik de hele dag over mij heen krijg. Maar mijn schuld is het niet. Ik sta hier alleen maar het verkeer te regelen.’’

Hij wijst vervolgens naar de ‘schuldige’, een uitvoerder met op zijn rug de kapitale letters BAAS. Later bleek dit de naam van de betrokken aannemersfirma te zijn. Bij hem doe ik mijn beklag en maak mij zoals gewoonlijk bekend met ‘Inspectie der Domeinen.’
,,Als er niet binnen een uur verboden toegangsborden komen te staan voor fietsers en voetgangers aan het begin van de Burgemeester Roosstraat, dan maak ik er werk van,’’ zo dreig ik.
Hij pakt daarop geschrokken zijn telefoon en belt met de opperman. ,,Hé Arie,’’ zo begint hij, ,,ik heb hier de inspectie op mijn nek. Er moeten binnen een uur verbodsborden komen voor al het verkeer bij de ingang via de Zwartjanstraat. Ja, dus ook voor voetgangers.
Wat zeggie? Wie? Ja, weet ik veel, dé Inspectie en anders maakt hij er werk van…
O! Dus de borden komen er over een uur te staan!’’

Hij wendt zich nu tot mij en zegt als een boer met kiespijn: ,,U heeft het gehoord. Dus u hoeft er geen werk meer van te maken.’’

Bij deze dus.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Who wants to live forever?


(Op vrijdag 1 februari 2019 publiceerden we deze kopstoot van Jim voor het eerst....)


Hier op ons aller planeet Moeder Aarde

heeft de hele en complete mensheid

op aarde maar één keus:

Or : We learn to live all together,

Or: We will all die together


Take your pick.

There will be absolutely no other way.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties