COLUMNS

Chapeau RET!

4796-chapeau-ret
(Door Jim Postma)

Kafkaiaanse loketten zijn echt af en toe om totaal gek van te worden. Je als burger verwijzen van het kastje naar de muur en omgekeerd. Wie heeft het niet ooit eens meegemaakt?

Zo moest ik laatst een formulier hebben om gratis door Rotterdam te kunnen reizen vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar. Al maanden had ik dit laten versloffen totdat mijn bovenbuurvrouw mij verweet: ,,Reis je nou nog niet gratis, je bent hartstikke gek!’’

Lees verder

Zoenen en roken in het fietsenhok

4794-zoenen-en-roken-in-het-fietsenhok
(Door Geert-Jan Laan)
Op de Vlaggeman ULO tegenover de oude ingang van Diergaarde Blijdorp, een houten noodschool waar nu de scholengemeensc[...]

‘Je buurman met ruzies’

4785-je-buurman-met-ruzies
(Door Jim Postma)
Ooit wel eens een aanvaring of echte ruzie met uw buren gehad? Een fikse wellicht? O, o, wat zullen de andere buren da[...]

GWK met ‘wisseltruc’

4780-gwk-met-wisseltruc
(Door Jim Postma)
Een goede vriendin van mij die ziek thuis lag vroeg mij recent of ik geld wilde halen van haar zakelijke rekening. Het [...]

Een reuze schop van opa

4777-een-reuze-schop-van-opa
(Door Geert-Jan Laan)
Mijn grootvader Reint Laan Sr was een opmerkelijke man. Hij had zich opgewerkt van stoker op een sleepboot in IJmuid[...]

‘Ben-Eenarm’ en John F. Kennedy

4772-ben-eenarm-en-john-f-kennedy
(Door Jim Postma)
Het was al weer zo’n 20 jaar na de moord op John F. Kennedy dat ‘Ben-Eenarm’ mij aanschoot aan de bar bij caf[...]

Razzia 1944

4760-razzia-1944
(Door Jim Postma)
Tijdens de door de Duitsers gehouden razzia in Rotterdam, in november 1944, stond mijn ‘oude heer’ met zijn armen [...]

De prooi… van een bacterie! (3)

4759-de-prooi-van-een-bacterie-3
(Door ManuelKneepkens)
Manuel Kneepkens volgt de tv-serie 'De Prooi'. Zijn gedachten gaan vervolgens een eindje terug in de tijd. Het eerste[...]

De prooi… van een bacterie! (2)

4753-de-prooi-van-een-bacterie-2
(Door ManuelKneepkens)
Manuel Kneepkens volgt de tv-serie 'De Prooi'. Zijn gedachten gaan vervolgens een eindje terug in de tijd. Het eerste[...]

Mijn vader stierf, wat een dag

4751-mijn-vader-stierf-wat-een-dag
(Door Geert-Jan Laan)
Het is dezer dagen twintig jaar geleden dat mijn vader stierf. Hij had mij gevraagd - als enig nog in Rotterdam wonend[...]

De prooi… van een bacterie! (1)

4749-de-prooi-van-een-bacterie-1
(Door ManuelKneepkens)
Met meer dan normale belangstelling heb ik de tv-serie ‘de prooi’ gevolgd. Officieel gaat die serie over de ABN- A[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties