De krankzinnige jaren zestig

4275-de-krankzinnige-jaren-zestig (Door Geert-Jan Laan)

Wat ben ik achteraf blij dat ik in de jaren zestig als jong journalist toch vrij hard moest werken, een gezin kreeg met kinderen waarvoor je moest zorgen. Ik kwam daarop vanwege de NCRV- reportage ‘Alleen in de wereld’ die handelde over de vaak ontluisterende ervaringen van de kinderen van kunstenaars, die zo halverwege de jaren zestig met ‘vrijheid, blijheid’ elkaar besprongen, partners deelden, LSD en andere geestverruimende producten gebruikten terwijl ze hun kinderen – vaak vanaf heel jonge leeftijd – verwaarloosden.

Vooral van het Rotterdamse deel heb ik een aantal mensen nog gekend. Zo heb ik, denk ik, de vader van de vrouw die de film heeft gemaakt Denise Janzee, dochter van de actrice Willeke van Ammelrooy nog wel gesproken. Leendert Janzee. Hij woonde boven de nog steeds bestaande bruine kroeg ‘Timmer’ aan de Oude Binnenweg in Rotterdam. Hij was beeldend kunstenaar en hij werd niet oud.

Ook in Rotterdam was het feest. Natuurlijk had Rotterdam het eerste popfestival in Kralingen waarbij mensen al behoorlijk uit de kleren gingen. Het weekblad Vrij Nederland had elke week minstens twee pagina’s contactadvertenties waarbij stellen partnerruil aanboden. Nadat wij – mijn echtgenote en ik – begin jaren zeventig verhuisden naar de zesde verdieping van een flat in Capelle aan den IJssel en wij met een bevriend stel groot plezier hadden werd er aangebeld. In bijzonder luchtige kledij stonden de benedenburen voor de deur. De man sprak: ,,Jullie hebben het zo te horen goed naar de zin. Mogen wij meedoen?”

Wat zal ik er nog verder van zeggen? De stiefzoon van de dichter Cor Vaandrager registreerde dat nadat Vaandrager de Anna Blaman prijs ad fl 10.000,- had ontvangen hij het hele huis had vol gekieperd met drugs en er daarna geen land meer met hem te bezeilen was.

Wat Amsterdam betreft weet ik er te weinig van. Ik weet wel dat ik als late puber het boekje van Simon Vinkenoog ‘Zolang te water’ met rode oortjes heb gelezen. De zoon van Vinkenoog, Alex Vinkenoog, is heel dubbel over zijn vader. Hij haat hem maar naarmate hij ouder wordt komt er toch begrip.

Misschien is er toch nog een toekomst voor zowel dichters als vaders.

Gertrude van Voorden :
Leendert Janzee was verslaafd aan drugs net als vele andere kunstenaars die in Pardoel kwamen. Hij had sex die nacht met een vrouw met een getinte huid die uit Duitsland kwam. Zij was degene die hem vond. Opgehangen, zelfmoord. Ze logeerde bij mij thuis, een spontaan aanbod in de kroeg en kwam die morgen flink overstuur thuis. Ik heb me jaren afgevraagd of ik dit zijn dochter moest laten weten. Maar ik weet de naam van de vrouw niet meer en heb slechts een vage herinnering van haar gezicht. Het gebeurde ben ik echter nooit vergeten. Roerige tijd. Ja. Mensen die met heroine begonnen hadden geen flauw idee van de extreem verslavende effecten. Dat kwam pas later. Ze dachten er vrij onschuldig over en waren toen verslaafd. Ik herinner me nog een student medicijnen, die door hetzelfde aan lager wal raakte. Sex was vrij makkelijk. Gehersenspoeld door sexuele revolutie met zgn voordelen voor vrouwen, gelijkwaardigheid aan mannen, waren vrouwen zich nog niet bewust, dat ze vooral als een soort Kleenex gebruikt werdn

zondag 19 aug 2018

Jeroen Waardenburg. :
De jaren 60 jaren met veel gekken die dachten dat ze kunstenaar waren en met zich zelf in de knoop zaten.Het waren jaren van bedomptheid en gekte.

En laat Alexander Vinkenoog nou helemaal gelijk hebben.Wij hebben met zijn vader de nodige mooie en goede gesprekken gehad;Simon was een van de weinig in die jaren die echt kunstenaar was .

Voor de rest waarom achterom kijken de toekomst is belangrijker en spannender.

Zo nu maar een kopje middag thee met een scheutje wodka er in.

donderdag 27 apr 2017

Johan Grt :
Jacob spaan ,kan je misschien vertellen over welke lagere school je het heb . Ik kan me geen naam SPAAN herinneren . 1e t/m 4e klas

donderdag 27 apr 2017

Tine Beets :
Leendert Janzee woonde met Willeke op de zolder van een school achter het centraal station. Ik ben daar diverse keren geweest. Als je aanbelde, kwam uit het zolderraam aan een touw een mandje met de voordeursleutel.
Het waren roerige tijden.....

vrijdag 17 feb 2017

jacob spaan :
al jaren moet ik van alles lezen over leendert janzee, wij zaten samen op de lagere school, en het charlois lyceum, we schaatsten op de enk [zoek maar uit] gingen de watersnood bekijken, de opening van de brug bij ijselmonde, samen naar zeeland met leo stigter, [wordt er al iemand wakker?] Over delfshaven hoor ik nooit iemand. heeft iemand eens gezegd dat hij depressies had. en dan cafe timmer,wij kwamen in pardoel en de fles, ik ben bijna aan het eind van mijn leven maar dat leendert zo is gestopt heb ik nooit aangenomen.

maandag 05 jan 2015

Coby Tuinstra :
IK bewaar mooie herinneringen aan cafe Timmer en ik heb je wel eens een lift naar Capelle aan den IJssel gegeven samen met Daan den Dikkenboer.
Leendert Janzee heb ik enige maanden voor zijn zelfmoord mee naar Frankrijk genomen (Bournascou de Sarlat) om hem te laten opknappen (ik noemde dit een vakantie en hij gebruikte dat woord nooit!).

dinsdag 18 maart 2014

cor :
Ik weet dat de ex van Wiileke van Ammelrooy zich heeft opgehangen op de zolder van een huis in de Gaffelstraat.
Een vriendin van mij vond hem toen ze de was ging afhalen.

zaterdag 06 apr 2013

andrea :
zo is het alex...ik heb je vader gekend ,toen ik bij reineke woonde,een lief en integer en goede vader...
veel liefs van andreaX

dinsdag 12 feb 2013

wim de boek :
boven café timmer woonde beeldend kunstenaar leendert stokman. (hij heeft zich daar opgehangen. het was wijlen kees wetsema die kijkend door het bovenlicht dit constateerde). met groet, wim

zondag 25 nov 2012

Hans Roodenburg :
Mooi en anekdotisch. Ook goed dat Alexander Vinkenoog enigszins afstand neemt van het frivool opgetikte verhaal. De kern blijft fier overeind. De jaren '60 waren een omwenteling in de vrijheid voor jongeren. Je kunt er voor of tegen zijn.

zaterdag 24 nov 2012

Mariandel :
Volgens mij was dat een andere Leendert die boven Timmer woonde. En niet zo oud is geworden!

zaterdag 24 nov 2012

Nancy :
Opvoedwonders waren het allemaal niet, vooral omdat ze alleen met zichzelf bezig waren en dachten dat kinderen mini-volwassenen waren die je geen structuur hoeft te bieden. Een combinatie van verkeerde ideeën en egotrippen.

woensdag 21 nov 2012

Alexander vinkenoog :
Ik wil een ding even recht zetten naar aanleiding van dit artikel. Ik heb mijn vader nooit gehaat! Hoe kunt U (Geert-Jan Laan) dat denken? en dan ook nog opschrijven, als journalist? Als vader heb ik wellicht meer begrip voor hem nu dan vroeger, maar vergeet niet dat ik ook een product ben van de tijdgeest en mijn directe omgeving. De vroege jaren 80 hebben mijn leven minstens zo gevormd als de jaren 60.

Mijn vader Simon Vinkenoog, was een zeer hard werkende man, die altijd een goede vrouw aan zijn zijde nodig had. Hij deed mee, maar de kunst van het opvoeden liet hij als mens geboren in 1928 wat meer aan de vrouwen over. Welke man deed dat niet van die generatie, ik heb begrip gekregen voor veel van zijn keuzes, en ook geleerd, het is al knap dat hij zich wist te ontworstelen aan de bekrompen samenleving en de burg. moraal van de 50-er jaren. Veel mensen verlangen blijkbaar terug naar die tijd, jammer.
vriendelijke groet,
Alexander Vinkenoog

woensdag 21 nov 2012

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Geert-Jan Laan

Geert-Jan Laan (1943, Delfzijl) is mede-oprichter van de nieuwe weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen.
Laan begon zijn journalistieke carrière bij Het Vrije Volk en het Rotterdams Parool, werkte van 1970 tot 1975 als sociaal economisch redacteur bij Het Vrije Volk en bedreef tussen 1975 en 1982 samen met Rien Robijns onderzoeksjournalistiek, o.a. naar Lockheed/Northrop, OGEM, etc. Ze wonnen de persprijs 1980 en publiceerden samen vijf boeken.

Daarna werkte Laan tot 1990 als plaatsvervangend hoofdredacteur/directeur van Het Vrije Volk te Rotterdam. Via zijn eigen PR- en journalistiek productiebureau deed hij in 1991 ,in opdracht van Robert Maxwel, onderzoek naar de eerste Nederlandse tabloid.

Hij was tot 2003 hoofdredacteur van Nieuwsblad/Dagblad van het Noorden en was onder meer voorzitter van het Nederlands Persmuseum te Amsterdam. Tevens was hij voorzitter van de Commissie Dag van de Persvrijheid.

KOPSTOOT

Tekort aan politie


Met het dagelijkse grote gebrek

aan respectvol gezag

met de daarbij hoognodige alom

gerespecteerde gezagsdragers


Is onze stad

niet meer van ons


JP

  • Nieuw

  • Reacties