COLUMNS

Een liedje... contant

5564-een-liedje-contant
(Door Geert-Jan Laan)
Als jongeman heb ik nog wel cabaretteksten en liedjes geschreven die ook zijn uitgevoerd. Een paar heb ik zelfs nog verkocht aan Tom Manders (Dorus), die in zijn korte Rotterdamse periode behoefte had aan enkele liedjes die op Rotterdam waren gericht en waar hij als Amsterdammer natuurlijk geen kaas van had gegeten.

Ik verkocht het liedje ‘Rond de Oude Binnenweg’ aan hem voor een bedrag van 150 hele guldens. De componist, Hugh den Ouden die later bij Toon Hermans en het orkest Malando een eigen muzikale omgeving wist te scheppen, ontving hetzelfde bedrag.
Dat gebeurde in ruil, contant. Op advies van enkele ingewijden omdat Tom Manders op een later tijdstip nooit zou betalen. Met het geld in de zak kuierden Hugh en ik naar Timmer aan de Oude Binnenweg waar we – tot verbijstering van Kastelein Klaas Duyster - onze gehele uitstaande maandrekening afrekenden.
Lees verder

Code Oranje!

5561-code-oranje
(Door ManuelKneepkens)
Is ons Koningshuis tegen de tand des tijd bestand? Weliswaar vertelt steevast zo’n 80 % van de geënquêteerden, dat m[...]

‘Dat magge niet!’

5556-dat-magge-niet
(Door Jim Postma)
Een pure Rotterdamse met dito tongval klampt mij aan op straat en zegt min of meer verontwaardigd: ,,Er zijn hier haast [...]

Gezond en/of lekker?

5555-gezond-en-of-lekker
(Door Corry Gryn)
Ik geef het direct toe; ik ben een ‘lekkere’ eter. Voor mij geen groter plezier dan ingrediënten klaarzetten voor e[...]

‘Het moet niet gekker worden!’

5553-het-moet-niet-gekker-worden
(Door Jim Postma)
Belofte maakt schuld. Vorige week beloofde ik u nog een keer terug te komen op de zogenaamde ‘CS-Poortjes-affaire’. [...]

Oud-Raadsledendag

5551-oud-raadsledendag
(Door ManuelKneepkens)
Vorig jaar op de Oud-Raadsledendag bezochten we het nieuwe Centraal Station, de Haaienbek . ,,Waar gaat u heen, mene[...]

Valse hoop (2)

5550-valse-hoop-2
(Door Corry Gryn)
Ik heb al eens eerder geschreven over reclame en wat dat voor invloed heeft op een hoop mensen. Nu de zomer nadert wille[...]

De wereld van ‘Leenman’

5546-de-wereld-van-leenman
(Door Hans van den Bos)
(Onze gastcolumnist is in Rotterdam geboren, had de leiding over enkele boekwinkels en vertrok in 2002 naar Ierland). [...]

Mokum/Rotjeknor

5540-mokum-rotjeknor
(Door Michel Danois)
(Gastcollumnist Michel Danois schrijft gedichten en teksten, daarnaast werkt Michel ook als kunstenaar. Danois is gebor[...]

Kattenklauw

5539-kattenklauw
(Door Corry Gryn)
Vorig jaar een bak meegemaakt met Rooie Gerrit! Rooie Gerrit is een kater die veelvuldig op visite komt, soms wel drie k[...]

Eigeel in Berlijnse opera

5538-eigeel-in-berlijnse-opera
(Door Ronald Sørensen)
Soms betrap je mensen weleens in een situatie die daarna op geen enkele manier meer van je netvlies te branden is. Ieder[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties