COLUMNS

Krijsende ‘stadswachten’

5697-krijsende-stadswachten
(Door Jim Postma)
Bij mijn favoriete haringstalletje aan het Eudokiaplein vlak bij de Bergweg neem ik laat in dit seizoen nog drie Hollandse nieuwe. Ze zijn nog drie voor vijf euro en mijn immer goedlachse ‘haringdames’ weten precies hoe ik ze wil hebben. Altijd zonder uien en met een los broodje erbij. Je kan de haring dus ook krijgen in een broodje, maar dan gaat de staart er vanaf.
En voor mij de lol.

Haring hoor je te happen aan de staart. En daar tussendoor eet ik een stukje van het broodje. Zo ook nu. Het weer is guur, bijna herfstachtig, reeds half september. Ik had nu nog een half broodje over naast drie haringstaartjes. Boven mij, in de gure wind, hoorde ik de meeuwen krijsen.
Lees verder

'Fijne jongens'

5696-fijne-jongens
(Door Ronald Sørensen)

Rotterdam Vandaag & Morgen geeft nu en dan gastschrijvers de gelegenheid een bijdrage te leveren. Gastschrijver van de [...]

Tot de tanden bewapend...

5689-tot-de-tanden-bewapend
(Door Corry Gryn)

Een paar maanden terug stond er in één van de dagbladen een vraag aan de lezers. Of men een wapen naast het bed had [...]

Stadswachten: meestal ruzie

5676-stadswachten-meestal-ruzie
(Door Jim Postma)
Ooit wel eens een aanvaring gehad met een stadswacht? Wie niet, zou ik haast zeggen. Bijna iedereen heeft over deze stad[...]

Je zult maar bekend zijn

5675-je-zult-maar-bekend-zijn
(Door Corry Gryn)

Enige tijd geleden in de (digitale) Telegraaf, bovenaan: ‘Verzoening Rafael en Sylvie?’ Met daarnaast een foto van d[...]

'Pinokkio'

5670-pinokkio
(Door Jim Postma)
In mijn dagelijks feestje is krantenlezen ’s ochtends mijn grootste hobby. Liefst in alle stilte met koffie uiteraard [...]

Gekriebel

5666-gekriebel
(Door Corry Gryn)
De scholen zijn bijna allemaal weer begonnen. Daar moeten wij als drogisterij tegenwoordig ver van tevoren rekening mee [...]

Bijbels kippenhok

5665-bijbels-kippenhok
(Door Jim Postma)
Samen met mijn twee aangenomen zussen, Roos en Nel, begonnen wij ooit met het bouwen van een klein paradijsje hier op aa[...]

Gassen, Gerrit

5658-gassen-gerrit
(Door Corry Gryn)
Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik hardop commentaar zit te geven als ik achter het stuur zit. Niet alleen op mijn[...]

Vliegen vangen

5650-vliegen-vangen
(Door Jim Postma)
De hele nacht heb ik er niet meer van kunnen slapen. Vorige week kampte ik in mijn vakantiehuisje in Zeeland met een war[...]

Vakantie! Gezellig…

5647-vakantie-gezellig
(Door Corry Gryn)
Hier een verslag over de vakantie van een gemiddeld Nederlands gezin met 2.3 kinderen. Ontsproten uit persoonlijke obser[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties