COLUMNS

Pech op Belle Ile

5845-pech-op-belle-ile
(Door Ronald Sørensen)
Zeilen aan de Atlantische kust van Frankrijk was een geweldige ervaring.
Buiten dat altijd met het tij rekening moest worden gehouden, waren de golven zo hoog, dat ons bootje van 6.60 meter soms in een dal en dan weer op een waterberg zat.
Omdat de golven zo langgerekt waren, ging het dalen en rijzen zeer geleidelijk. Soms viel de wind in zo’n dal bijna uit de zeilen, om er op een berg weer extra in te slaan.

Het was dus een heerlijke zeiltocht naar het Franse Belle Ile, maar helaas voor ons waren er meerdere zeilers op het idee gekomen om het mooie eiland te bezoeken zodat we in de haven voor anker moesten. Geen probleem, maar het naar de wal roeien met z’n drieën in een klein bootje was een beetje moeilijk. Ondanks dat kleine ongemak besloten we de volgende dag het eiland uitgebreid te gaan bezoeken.
Lees verder

Verplichte nummers

5844-verplichte-nummers
(Door Corry Gryn)
Kent u dat, die ‘verplichte nummers’ met Kerst, Oud en Nieuw, Pasen en Pinksteren? Nou, ík ook. Eén voordeel heb i[...]

Taaldwang (2)

5836-taaldwang-2
(Door Geert-Jan Laan)

In de discussie over het verplicht doorvoeren van politiek correcte benamingen, woorden of misschien zelfs spreekwoord[...]

Een slot kopen

5831-een-slot-kopen
(Door Ronald Sørensen)
Op een van onze vorige reizen was onze bijboot gestolen en dat zou ons geen tweede keer overkomen. Toen we geen andere k[...]

Snoes in een blouse

5830-snoes-in-een-blouse
(Door Corry Gryn)
Het is tegenwoordig de trend om bij een beetje kou je huisdier aan te kleden. Zag je een aantal jaar geleden een paar ho[...]

Taaldwang

5822-taaldwang
(Door Geert-Jan Laan)
Het Rijksmuseum heeft 132 omschrijvingen van kunstwerken, vooral uit de koloniale periode aangepast aan de huidige zeg m[...]

Kokoriko

5820-kokoriko
(Door Ronald Sørensen)

Onze schipper behoorde tot de optimisten, die altijd het goede in de medemens zag; hoe vaak ik hem ook gewaarschuwd had.[...]

Kerstmenu

5819-kerstmenu
(Door Corry Gryn)
Weet u al wat u gaat eten met Kerst? Ik denk dat het hier ter plaatse de eerste kerstdag soep wordt, zelfgemaakt, en dan[...]

Vredesengel

5812-vredesengel
(Door Jim Postma)

Ooit wel eens een beschermengeltje op de schouder gehad? Bij mij zijn zij altijd van harte welkom. Zonder hen, weet ik[...]

Bijboot foetsie

5811-bijboot-foetsie
(Door Ronald Sørensen)

De vakantie begon al merkwaardig, want toen ik belde na op het vliegveld van Palma te zijn geland, vertelde de schippe[...]

Gevalletje

5810-gevalletje
(Door Corry Gryn)

Heeft u vorige week vrijdag niks gemerkt van een lichte aardschok? Zo rond de klok van half drie? Nee? Valt me mee! O[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties