COLUMNS

Aanmeren en sluizen

5927-aanmeren-en-sluizen
(Door Ronald Sørensen)
Iedere zeiltocht eindigt een keer. Dan wordt er geankerd of aangemeerd. Ook moeten regelmatig sluizen worden gepasseerd. Voor vele booteigenaren en bemanning een stressvolle aangelegenheid.

In de haven en aan de sluizen is het een uitermate plezierig schouwspel om de schepen te zien aanmeren of vastmaken. Uiteraard zijn er heel geroutineerde aanleggers, maar in veel gevallen gaat het met geschreeuw en soms gescheld gepaard.
De oorzaak is eenvoudig. De eigenaar van de meestal kostbare boot staat aan het roer en geeft bevelen aan de bemanning. Heel vaak is dat zijn vrouw, die negen van de tien keer aan boord is om haar man een plezier te doen.
Aan het roer wordt extra hard geschreeuwd om boven het geluid van de motor uit te komen en de irritatie begint al; ook omdat dames vaak het verschil tussen bak – en stuurboord niet willen of kunnen begrijpen.
Lees verder

Humor(loos)

5926-humor-loos
(Door Corry Gryn)
Heb eens de definitie van het woord ‘humor’ opgezocht. ‘Humor is het vermogen om iets wat grappig, amusant of gees[...]

Toegang gratis

5920-toegang-gratis
(Door Ronald Sørensen)
Met vakantie in Edinburgh (zeer bezienswaardig, maar enorm druk) werden we overvallen door een regenbui. Snel liepen we [...]

Langszij komen

5911-langszij-komen
(Door Ronald Sørensen)
In veel havens is geen ligplaats in een box of aan een steiger. Het is dan heel gewoon om aan een andere boot aan te leg[...]

Het gaat over!

5910-het-gaat-over
(Door Corry Gryn)
Hoe leg je een man uit wat de overgang betekent? Nou, ook ík waag een gok. Heren, stel u voor; je bent halverwege de [...]

Geheimtaal in de krant

5902-geheimtaal-in-de-krant
(Door Geert-Jan Laan)

In advertenties voor vooral hogere functies was het gebruik en misbruik van vaak slecht Engels in de functieomschrij[...]

Tripje Venetië

5901-tripje-veneti
(Door Frank Drion)

Al kamperend in het Oostenrijkse Karinthië, maakten we plannen om Venetië te bezoeken. Het zou vanaf Karinthië niet[...]

Het IJsselmeer

5894-het-ijsselmeer
(Door Ronald Sørensen)
Omdat we vaak in het buitenland zeilden, gingen we bijna vergeten hoe mooi ons eigen land is. Nederland heeft twee heerl[...]

Kleur in je interieur

5893-kleur-in-je-interieur
(Door Corry Gryn)

Las net een stukje op internet over kleuren in je interieur. Vooral wit, blauw en lavendel is ‘de trend’ van nu. B[...]

Geflest

5882-geflest
(Door Ronald Sørensen)

Op een avond vertelde een opstappende collega in het café 'Hollands Glorie' in Durgerdam, dat de Amsterdamse politie he[...]

Willu een tassie?

5881-willu-een-tassie
(Door Corry Gryn)
Waarschijnlijk is het bij u al bekend, maar sinds 1 januari 2016 mogen (de meeste) winkeliers geen gratis plastic tasje [...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties