COLUMNS

Pasfoto voor het rijbewijs

7034-pasfoto-voor-het-rijbewijs
(Door Jim Postma)

Zo’n drie maanden terug kreeg ik van de Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW) uit Rijswijk een brief met de mededeling dat mijn rijbewijs bijna was verlopen. Ik was mij nog nergens van bewust – wie kijkt daar naar, nietwaar – maar ging onmiddellijk mijn rijbewijs checken. Opgelucht zag ik de uiterste geldigheidsdatum, namelijk 28-02-2018, net een dag voor mijn officiële verjaardag. Dus 29-02-1948. Maar, zoals de oplettende lezers het zullen moeten beamen, is die dag er dit jaar niet.

En blijf ik dus slechts 17. Volgens de kalender ben ik in de afgelopen bijna 70 jaar pas 17 keer jarig geweest (17x4). In feite nog te jong om officieel een rijbewijs te krijgen, terwijl ik nu toch al zo’n halve eeuw achter het stuur zit.

Overigens moet ik noodgedwongen tot 2020 wachten voordat ik écht weer eens jarig word en mijn achttiende ware verjaardag kan vieren. Inshalah!

Van de RDW wel heel attent om me daar maanden tevoren op te wijzen. ‘Tijd genoeg’, dacht ik toen handenwrijvend. Maar naarmate deze februari verliep begon ik mij weer een beetje zorgen te maken. ‘Was het nou de 21e of de 28e?’, vroeg ik mij een week geleden nog af. Mijn bovenbuurvrouw Jana Beranová maakte zich meer zorgen dan ikzelf. ‘Schiet maar op’, zo spoorde zij mij aan. ‘In ieder geval doen voor je 70e verjaardag, anders moet je ook nog gekeurd worden.’

Zij dacht dat je vanaf 70 jaar een medische keuring moest ondergaan. Bij navraag bleek dit gelukkig vanaf je 75e te zijn. De aanmaningsbrief van de RDW was ik intussen tijdens een grote schoonmaak kwijtgeraakt. Op mijn nog geldige oude rijbewijs stond wel dat die de laatste keer was verlengd op 08-10-2010. Al weer zo’n acht jaar geleden.

Geldige pasfoto
Nu de RDW bellen hoe je een nieuw rijbewijs kan krijgen. Via Rijswijk of via het stadhuis? De dame van de dienst Wegverkeer vertelde dat dit ook kon via het kantoor van de voormalige deelgemeente. In dit geval op het Eudokiaplein. Je moest je oude rijbewijs meenemen en een geldige pasfoto, zo werd mij aldaar verzekerd.

Vervolgens een zoektocht door bureauladen voor zo’n pasfoto. Die vond ik, weliswaar al weer van zo’n vijf jaar geleden. Op de foto stond ik met een zwart omrande bril. Die draag ik al jaren niet meer, dus nam ik een dergelijk exemplaar mee van een collega die hem in mijn huis per ongeluk had achtergelaten. Het was er eentje met dikke glazen, zoals het onderste van een jampotje. Toen ik die bril voor het eerst opzette, zag ik alleen een dichte mist.

Lezen zonder leesbril doe ik immers al jaren weer feilloos (mijn ogen zijn automatisch vanwege de ouderdom gelukkig bijgesteld). In de wachtkamer van het Eudokiaplein was het hartstikke druk. Na het trekken van een nummertje was ik na een uur wachten eindelijk aan de beurt. Via het aankondigingsbord moest ik naar loket twee. Razendsnel zette ik nu de dikke leesbril op en liep in de dichte mist naar het bewuste loket. Daarachter zag ik in een waas een jonge charmante Indische dame met glanzend zwart haar.

Niet geldig
Toen ik het rijbewijs voor haar neus had neergelegd met mijn oude pasfoto zei zij meteen: ‘Die is niet geldig meneer voor het rijbewijs.’ Truuk mislukt dus, dacht ik spijtig. Ik zette daarop meteen mijn vermomming af. Hoewel ik nog een keer probeerde te protesteren, was zij onvermurwbaar. ‘U moet nieuwe pasfoto’s laten maken’, antwoordde zij resoluut. En ze wees mij daarop direct naar een nota bene tapijtenzaak aan de overkant van de Bergweg.

Dit tot mijn grote verbazing. ‘Maar’, stamelde ik ‘hier binnen in de Eudokiapassage zit een drogist die ook pasfoto’s maakt…’. ‘Nee, nee’, schudde zij het hoofd ‘die zijn niet zo goed.’

Eieren voor mijn geld kiezend liep ik toch maar naar de tapijtenzaak aan de overkant. Bij mijn binnenkomst werd ik met een gulle welkomst glimlach ontvangen, alsof deze dame mijn pasfotobezoek al verwachtte.

Voor tien euro kreeg ik er vier. Werkelijk professioneel. Daar had ik dus geen spijt van.

Al leek zij een beetje op een zus van de baliedame op het Eudokiaplein. Zoiets van ‘All in the Family’. Maar dat nam ik maar op de koop toe.

Jim Postma


Bron afbeelding: Autoblog.nl

Lees verder

Vermeend racisme

7013-vermeend-racisme
(Door Ronald Sörensen)
Toen ik 16 jaar gelden openlijk voor Pim Fortuyn koos, maakte ik iets verbijsterend mee. Jaren was ik werkzaam op een[...]

Anekdotes uit de gesloten Spiegel (1)

7012-anekdotes-uit-de-gesloten-spiegel-1
(Door Jim Postma)
In het onlangs met veel feestvreugde gesloten café Spiegel (zie elders op deze pagina) zijn in de loop der jaren hee[...]

Autoriteiten te over

7007-autoriteiten-te-over
(Door Frank Drion)
>>column Linéa Recta De titel ‘autoriteit’ wekt grote verwachtingen en achting. Er zijn voorbeelden te over[...]

Buitenlands gedistilleerd: Leningrad

7002-buitenlands-gedistilleerd-leningrad
(Door Alek Dabrowski)
In het buitenland bezoek ik graag de lokale kroegen. Eind jaren tachtig was ik in Petersburg, dat toen nog Leningrad [...]

Zijn mooiste uren

6994-zijn-mooiste-uren
(Door Geert-Jan Laan)
Op dit ogenblik viert de Britse acteur Gary Oldman triomfen in de Nederlandse bioscopen met zijn vertolking van Wins[...]

Gevalletje asymetrische discriminatie

6991-gevalletje-asymetrische-discriminatie
(Door Ronald Sörensen)
Joram van Klaveren heeft tijdens zijn studie stage gelopen ten burele van Leefbaar Rotterdam. Na het afronden van zijn[...]

Het Filmfestival

6975-het-filmfestival
(Door Alek Dabrowski)
Ieder jaar is het weer feest. Vanaf eind jaren tachtig bezoek ik het mooiste festival van Rotterdam, het IFFR. Ik neem[...]

Waan van de dag

6958-waan-van-de-dag
(Door Geert-Jan Laan)
De dichter Jean Pierre Rawie heeft een uitnodiging geweigerd van een afdeling van de Rijksuniversiteit Groningen (RU[...]

't Kan ook met de helft...

6943-t-kan-ook-met-de-helft
(Door Geert-Jan Laan)
Vanwege de tegenvallende inkomsten uit de Sterreclame van zo'n 60 miljoen euro wil de publieke omroep een forse verh[...]

Een beetje fascist; kan dat?

6936-een-beetje-fascist-kan-dat
(Door Ronald Sörensen)
Onze burgemeester heeft velen in ons land de ogen geopend door te beweren, dat iedere moslim wel een beetje salafist [...]

Social media

KOPSTOOT

Op de vlucht

Boekenweek 2019 is van 23 t/m 31 maart met als thema: de moeder de vrouw

Het was Rembrandt
of Poincaré,
of Einstein,
of Chatsjatoerian,
zijn moeder
werd doodgeschoten
of onder het puin bedolven
op de vlucht
en ze drukte hem,
twee jaar oud,
tegen haar borst,
toen ze viel,
stikte hij,
verdween, zonder te zijn verschenen.

Als we
witte kiezels
of gele schelpjes vinden,
spelen we ermee,
we schikken ze in
stapeltjes,
lettertjes
en kringetjes.

Het is een
ongewild
rouwritueel
in een tijd zonder
grafheuvels,
crematieplekken,
bronzen grepen,
waarin maar
een paar miljoen
moeders
constant ergens,
ergens naartoe
vluchten.

Miroslav Holub
vert. Jana Beranová

  • Nieuw

  • Reacties